عفونت های انگلی، بويژه انگل های فرصت طلب از مشکلات اصلی بيماران دچار نقص سيستم ايمنی است. اين گروه از بيماران که می توانند طيف وسيعی از مبتلايان به سرطان، گيرندگان پيوند عضو، دريافت کنندگان داروهای شيميايی تضعيف کننده سيستم ايمنی و افراد تحت پرتودرمانی را دربرگيرند، نسبت به افراد عادی در برابر عفونت های مختلف آسيب پذيرتر بوده و عوارض بيشتری را تحمل می کنند. هدف از اين بررسی تعيين شيوع انگل های روده در گيرندگان داروهای تضعيف کننده سيستم ايمنی بدليل سرطان بوده است. برای اين منظور 261 نمونه مدفوع از مبتلايان به سرطان تحت شيمی درمانی جمع آوری و به آزمايشگاه انگل شناسی دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی آورده شد. در مورد هر نمونه آزمايش های مستقيم، تغليظ فرمالين-اتر، شناورسازی شيتر، رنگ آميزی زيل-نلسون اصلاح شده، کشت بر روی نوار کاغذ صافی به روش هارداموری و کشت به روش پليت آگار انجام گرفت و شيوع انگل های روده در اين بيماران مشخص گرديد. در اين مطالعه 89 نمونه يا (34%) به انگل های روده ای مبتلا بودند. 31.9% مبتلايان را گروه سنی زير 20 سال، 34.6% مبتلايان را گروه سنی 50-21 سال و 36.5% مبتلايان را گروه سنی بالای 51 سال تشکيل می دادند که پس از انجام آزمون آماری X² اختلاف معنی داری بين شيوع انگل های روده ای و دو متغير سن و جنس مشاهده نگرديد. ميزان آلودگی به انگل های روده ای در مبتلايان به سرطان در گروه درمانی 4-1 دفعه 34.6% و در گروه درمانی بيشتر از 5 دفعه 33.6% بود که از نظر آماری با کمک آزمون X² رابطه معنی داری بدست نيامد. باتوجه به مطالعه انجام شده و نتايج حاصل از آن پيشنهادات ذيل مطرح می گردند: الف) انجام آزمايش مدفوع از نظر انگل های روده ای قبل از انجام شيمی درمانی. ب) اگر بيمار در گروه خطر قرار دارد، اين آزمايش مدفوع بايد به دفعات متعدد (5 الی 7 مرتبه) انجام می شود و در غير اين صورت انجام آزمايش مدفوع يکبار کافی است. ج) انجام مرتب آزمايش مدفوع از نظر انگل های روده ای در مدت شيمی درمانی. د) استفاده از روش های اختصاصی جهت شناسايی هرچه بيشتر و بهتر آلودگی های انگل روده ای در موارد مشکوک و بيماران مستعد به ابتلا بايد بعمل آيد.