مقدمه: باتوجه به اينکه کودکان زير پنج سال جزو گروه های آسيب پذير هستند و داشتن سلامتی کامل و عدم اختلال در رشد و نمو، پايه گذار سلامتی در سنين نوجوانی، جوانی، ميانسالی و سالمندی می باشد، بديهی است که توجه بيشتر به اين گروه سنی هم از نظر تجويز داروها در هنگام بيماری و هم به جهت مراقبت و پيشگيری حائز اهميت می باشد.

مواد و روش ها: در اين مطالعه مقطعی پرونده خانوار 505 کودک بيمار مراجعه کننده به 19 خانه بهداشت که توسط 33 بهورز به آنان دارو تجويز شده بود مورد مطالعه قرار گرفت. جهت بررسی از دو پرسشنامه طراحی شده استفاده شد. در پرسشنامه اول داروهای تجويز شده به کودکان کمتر از 5 سال مورد ارزيابی قرار گرفت و متغيرهای تجويز داروی مناسب از قبيل مقدار مصرف توصيه شده، طول دوره درمان و فواصل زمانی مصرف در دو گروه دختران و پسران به تفکيک بررسی گرديد. در پرسشنامه دوم اطلاعات مربوط به وضعيت دموگرافيک بهورزان شاغل در خانه های بهداشت جمع آوری شد.

يافته ها: نتايج حاصله از پژوهش نشان داد در مواردی که برمبنای آموزش های بهورزی پيگيری بيمار توسط بهورز ضرورت دارد. پيگيری ضروری و مناسب در 56.9% موارد انجام نشده است. از محدوديت های مهم اين پژوهش عدم ثبت چگونگی تجويز دارو توسط بهورزان در تعداد قابل ملاحظه ای از پرونده ها بود. اين موارد شامل: 1) نامشخص بودن داروهای تجويزی در 1.2% موارد. 2) نامشخص بودن مقدار داروی تجويز شده در 44.2% موارد. 3) نامشخص بودن طول مدت درمان در 52.4% موارد. 4) نامشخص بودن فواصل زمانی داروی تجويزی در 36.5% موارد. از نظر مناسب بودن مقداری داروی تجويز شده به کودکان 64.9% موارد، از لحاظ فواصل زمانی داروی تجويز شده 73.2% موارد و در 84.1% موارد، طول مدت درمان نيز مناسب انتخاب شده بود.

نتيجه گيری و توصيه ها: اين پژوهش نشان داد که مسئولين امور دارويی شهرستان ها بايد کنترل بيشتری بر نحوه مصرف دارو توسط بهورزان اعمال نمايند و گاهی اوقات همراه با تيم آموزشگاه بهورزی از خانه بهداشت بازديد بعمل آورند.