مقدمه: اينداکشن از مهمترين قسمت های يک بيهوشی است که بايد در آن اهدافی چون پايداری وضعيت هموديناميک، اينتوبيشن و در نهايت عبور از فازهای مختلف بيهوشی و رسيدن به فاز جراحی در بيهوشی دنبال می شود. انتخاب روش بيهوشی علی الخصوص در اطفال به مسائل مختلف شامل وضعيت اضطراب کودک، توانايی همکاری و ارتباط برقرار کردن (سن، وضعيت منتال، زبان)، معده پر يا خالی ارتباط دارد. روش های اينداکشن در اطفال شامل اينداکشن استنشاقی، اينداکشن عضلانی، اينداکشن وريدی، اينداکشن رکتال، می باشد. در بين اين روش ها هرکدام مزايا و معايبی دارند ولی با تمام اين مسائل روش استنشاقی از طرفداران بيشتری برخوردار است. در بين داروهای استنشاقی امروزه بر روی سووفلوران تاکيد می گردد که بدليل عوارضی است که برای هالوتان قائل هستند. ولی بعلت عدم دسترسی به سووفلوران در ايران بيشتر با هالوتان کار می شود و در اين مطالعه ما سعی در بررسی عوارض اينداکشن استنشاقی با هالوتان به دو روش و مقايسه تن با روش معمولی اينداکشن وريدی داريم.

مواد و روش ها: اين مطالعه در سال 1379 بر روی 75 بيمار که با روش نمونه برداری تصادفی ساده و جدول اعداد تصادفی ساده در سه گروه 25 نفری تحت عناوين گروه هالوتان نيتروس، هالوتان اکسيژن و وريدی تقسيم شدند. متغيرهای مورد بررسی شامل فشار خون سيستوليک، ضربان قلب، زمان از بين رفتن رفلکس پلکی، زمان از بين رفتن تونوسيته عضلات فکی، زمان از بين رفتن رفلکس Hand grip، زمان منظم شده تنفس بدنبال لوله گذاری و شيوع عوارضی چون استفراغ، سرفه. لارنگواسپاسم، نگهداشتن تنفس، ترشح بزاق زياد، سکسکه بودند.

 يافته ها و نتيجه گيری: نتايج تحقيق نشان داد که در اينداکشن با هالوتان 4% و نيتروس اکسيد 60% و هالوتان، اکسيژن 100% (اينداکشن استنشاقی) سرعت منظم شده تنفس بدنبال اينداکشن و لوله گذاری نسبت به اينداکشن وريدی بيشتر می باشد هرچند که زمان از بين رفتن رفلکس Hand grip با P<0.01 و زمان شل شدن فک (P<0.05) بطور معنی داری کمتر می باشد ولی اختلاف زمان از بين رفتن رفلکس پلکی (P<0.1) بين گروه ها از نظر آماری معنی دار نمی باشد. ثبات قلبی عروقی در سه گروه ديده می شود و عوارض جانبی راه هوايی در هر سه گروه بسيار ناچيز می باشد و در هيچکدام از گروه ها افت اشباع اکسيژن خون شريانی به زير 96% ديده نشد. در گروه اينداکشن استنشاقی اضطراب بيشتر ديده شد.