| مقدمه: تغييرات در بسيج واحدهای حرکتی بدنبال بروز ضايعات محيطی و مرکزی اعصاب حرکتی بروز می نمايد که می تواند در ميزان ناتوانی فرد موثر باشد. بدنبال کمردرد با هر علت شناخته شده، نقش موثر عضلات در تامين ثبات وضعيتی يا دايناميک دچار اختلال می شود. امروزه در توانبخشی اين بيماران جدای از مراتب درمانی برای کاهش درد، توجه زيادی به ارزيابی کنترل حرکت و برگشت کارآيی آن جهت جلوگيری از بروز مجدد علائم بيماری می شود. هدف از اين پژوهش تعيين ميزان تغييرات طرح ريزی حرکتی در سطح کنترل حرکت برای فراهم نمودن زمينه مناسب حرکت ستون فقرات کمری بدنبال پاسخ های وضعيتی بدنبال تحريکات محيطی است. مواد و روش ها: تعداد 10 زن سالم با ميانگين سنی 2.32±24.3 سال و 5 زن با سابقه کمردرد با ميانگين سنی 4.67±27.34 بدون اختلال ساختمانی ستون فقرات در اين آزمايشات شرکت کردند. مراحل آزمايش شامل حرکات در صفحه ساژيتال بصورت فلکشن/اکستنشن با و بدون تحريک شنوايی خارجی در زوايای 30 درجه فلکشن و 10 درجه اکستنشن به تعداد پنج تکرار بود. با اندازه گيری ميزان عکس العمل افراد و محاسبه دامنه حرکتی، سرعت حرکت، گشتاور عضلانی توليد شده و زمان تاخيری برای بروز عکس العمل در قبل از رسيدن به نقطه تحريک و بعد از آن و مقايسه آنها با هم در هر دو گروه و نيز مقايسه دو گروه با هم نتايج تحقيق بدست آمد. يافته ها: در هر دو گروه تفاوت معنی داری بين تغييرات دامنه، سرعت حرکت و گشتاور عضلانی در زمان های مشابه در قبل و بعد از تحريک شنوايی در هر دو نوع حرکت ديده شد (P<0.05)، بطوريکه ميزان مقادير فوق در مدت زمان قبل بمراتب بيشتر از بعد از شنيدن تحريک خارجی و بروز پاسخ وضعيتی بود. همچنين در مقايسه با شرايط بدون تحريک خارجی و تحمل پاسخ وضعيتی مقادير ذکر شده در مدت زمان بروز پاسخ وضعيتی کاهش معنی داری را نشان دادند (P<0.05). گروه بيماران مبتلا به کمردرد در مقايسه با افراد سالم در مدت زمانی که حرکات بدون تحريک خارجی بود تفاوت معنی داری را با افراد سالم نشان ندادند درحاليکه در مراحل تحريک خارجی و بروز پاسخ های وضعيتی مقادير زمانی و دامنه حرکتی، سرعت و گشتاور حرکتی تفاوت معنی داری را نشان دادند (P<0.05). در افراد سالم درصد کاهش عملکرد حرکتی بدنبال تحريک خارجی بيشتر از افراد با سابقه کمردرد بود (P<0.05). نتيجه گيری و توصيه ها: اين امر نشان می دهد افراد با سابقه کمردرد دچار اختلال در زمينه سازی برای طرح حرکتی (Planning) و يا اختلال در Feed forward می شوند، لذا در اين بيماران علاوه بر اختلال حرکتی در عضلات بدليل اسپاسم و درد، بطور ثانويه اختلال در سطح کنترل حرکت بوجود می آيد. اين عدم قابليت توانايی در پاسخ های وضعيتی خود در آينده می تواند زمينه ساز ناتوانی و عود مجدد درد در کمر گردد. |