هدف از اين تحقيق بررسی و مقايسه دو فرکانس مختلف تحريک الکتريکی اعصاب از طريق پوست T.E.N.S) Transcutaneous Electrical Nerve stimulation) بر تحريک پذيری رفلکس هافمن H-Reflex ثبت شده از عضله گاستروسولئوس در افراد سالم بود. تعداد 40 نفر داوطلب خانم بين سنين 20 تا 30 سال به روش شبه تجربی در اين بررسی شرکت نمودند. در 20 نفر از افراد جريان TENS با فرکانس 100 هرتز و در 20 نفر ديگر TENS با فرکانس 2 هرتز بر درماتوم اولين عصب ساکرال S1 در ناحيه خلف ساق اعمال گرديد. تحريک پذيری رفلکس نورون حرکتی آلفا با اندازه گيری دامنه رفلکس هافمن (Peak to Peak Amplitude H max/2) قبل و بعد از کاربرد TENS مورد ارزيابی قرار گرفت. اندازه گيری و ثبت رفلکس H به روش هيوگون (1973) قبل از کاربرد TENS و يک دقيقه و پنج دقيقه و ده دقيقه بعد از کاربرد TENS انجام می گرفت. جريان TENS به مدت 30 دقيقه با فرکانس 100 هرتز در گروه الف و فرکانس 2 هرتز در گروه ب بکار رفت. برای مقايسه دوبدو ميانگين متغيرها از روش (Multiple Paired T test (a=0.00825 استفاده گرديد. نتايج حاصل از اين بررسی نشان دهنده کاهش قابل توجه دامنه رفلکس هافمن بعد از کاربرد جريان TENS با فرکانس 100 هرتز در مقايسه با قبل از کاربرد جريان می باشد و اين اثر تا مدت 10 دقيقه بعد از کاربرد TENS باقی بود. در صورتيکه بدنبال کاربرد TENS با فرکانس 2 هرتز افزايش در دامنه رفلکس هافمن مشاهده گرديد. با مقايسه دامنه رفلکس در مراحل پنج و ده دقيقه اختلاف معناداری مشاهده نگرديد و اثر اين جريان تا قبل از 5 دقيقه از بين رفته بود. اين نتايج نشان می دهد که تحريک الکتريکی TENS با فرکانس 100 هرتز اثرات مهاری بر تحريک پذيری رفلکسی نورون حرکتی آلفا دارد. اين اثر همچنان تا ده دقيقه بعد از کاربرد TENS باقی است. در صورتيکه استفاده از جريان TENS با فرکانس 2 هرتز اثرات تسهيلی بر تحريک پذيری رفلکسی نورون حرکتی آلفا دارد و اين اثر کوتاه مدت بوده و قبل از 5 دقيقه به سطوح اوليه برگشته است.