حدود 10 الی 15 درصد از کل ازدواجها نابارور هستند که علت آن در نيمی از موارد مربوط به مرد می شود. موضوع ناباروری و ارتباط آن با عوامل ژنتيکی بسيار پيچيده است. عوامل متعددی وجود دارند که اسپرماتوژنز را تحت تاثير قرار می دهند. در اين پژوهش، بررسی های کروموزومی بر روی 70 مرد نابارور آزواسپرمی و اوليگواسپرمی (شمارش اسپرمی کمتر از 20 ميليون در ميلی ليتر) انجام گرفت. بررسی های کروموزومی پس از کشت دادن لنفوسيت های خون محيطی انجام شده و روش نواربندی با قدرت تفکيک بالا (High-Resolution banding) مورد استفاده واقع گرديد. اختلالات کروموزومی در 8 (11/42 درصد) مورد بدست آمد. از اين تعداد، 31/4 درصد از مردان آزواسپرمی بوده و 68/6 درصد از آنها اوليگواسپرمی هستند که شمارش اسپرمی آنها از چند صد هزار تا 20 ميليون اسپرم در ميلی ليتر را شامل می گردد. طول مدت ناباروری در مردان مورد مطالعه حداقل 2 سال است. تمامی بيمارانی که دارای اختلالات کروموزوم های جنسی هستند، آزواسپرمی بوده و بيشترين ميزان اختلالات 47 کروموزومی را، ترکيب کروموزومی XXY (سندرم کلاين فلتر) بخود اختصاص می دهد که در 85/7 درصد از کل بيماران مورد مطالعه يافت شد. ميزان اختلالات کروموزومی بدست آمده در اين پژوهش 11/42 درصد می باشد. از طرفی، تمامی اختلالات کروموزومی بدست آمده در پژوهش حاضر در کروموزوم های جنسی به وقوع پيوسته است همچنين تمامی بيمارانی که دارای اختلالات کروموزومی عددی هستند، آزواسپرمی می باشند. با توجه به يافته های اين مطالعه، پيشنهاد می شود تمام مردان مبتلا به آزواسپرمی مورد بررسی سيتوژنتيکی قرار گيرند.