در اين مطالعه سعی بر آن بوده تا ميزان بروز عوارض اعمال جراحی شانت مغزی و رابطه آن با متغيرهای سن، جنسيت، محل لوله بطنی، محل لوله انتهايی، طول مدت عمل جراحی، تعداد افراد حاضر در اتاق عمل و نيز نوع شانت بکار رفته معين شود. برای انجام اين بررسی، تمامی بيمارانی که برای بار اول تحت عمل جراحی شانت قرار گرفته اند صرف نظر از سن، جنسيت و يا نوع بيماری زمينه ای در اين مطالعه گنجانده شدند. در مطالعه حاضر عوارض ناشی از عمل جراحی شانت در بيماران مبتلا به هيدروسفالی مورد بررسی قرار گرفته است که شامل تعداد 82 نفر از بيمارانی که بدلايل مختلف هيدروسفال شده بودند و طی سالهای 1375 الی 1377 به بخش جراحی اعصاب بيمارستان دکتر شريعتی مراجعه و برای اولين بار بوسيله شنت گذاری درمان گرديده اند، می شود. از اين بيماران، 39 نفر مونث و 43 تن ديگر مذکر بوده اند. توزيع سنی بيماران از 15 روز تا 73 سال متغير بوده و ميانگين سنی آنان 16/67 سال بدست آمده است (انحراف معيار=22/77). از داروی سفتی زوکسيم و جنتامايسين به عنوان آنتی بيوتيک پيشگيری کننده در اين بيماران استفاده شده است. در 59 بيمار مايع مغزی نخاعی به فضای صفاق، در 22 بيمار به دهليز راست و در يک بيمار به فضای جنب تخليه شده است. از کل بيماران، 69 تن دارای مراجعات بعدی بودند و يا بوسيله تماس تلفنی از وضعيت آنان اطلاع حاصل گرديد. از بيماران، 13 تن ديگر در دوران پس از عمل در بيمارستان عارضه ای نداشته اند. دوره پيگيری در بيمارانی که دچار عارضه نشده اند به طور متوسط 14/64 (±7.46) ماه بوده است. در 22 بيمار عوارض شنت گذاری مشاهده به عمل آمده که 6 تن دچار عفونت و 12 تن دچار اختلال و يا نارسايی مکانيکال شنت شده اند. مدت بروز عوارض از زمان عمل جراحی به طور متوسط 3.11±4.3 ماه بوده است. بروز عوارض در دو انتهای سنی بالاتر مشاهده شد و سن پايين تر از دو سال به طور چشمگيری احتمال بروز عوارض را تشديد می نمايد. نسبت بروز عوارض در شنت فوجی از شنت فونيکس بيشتر بود اما معنی دار نشد. برای کاهش عوارض شانت، شناخت فاکتورهای متعدد دخيل در اين پروسه ضرورت دارند.