مقدمه: هدف کلی از اين مطالعه، تعيين نتايج و عوارض آرترودز انحرافات مادرزادی ستون فقرات، با و بدون وسيله گذاری در بيماران بستری در بخش ارتوپدی بيمارستان سينا، طی سال های 81-1379 می باشد.

مواد و روش ها: از بين بيماران مبتلا به انحرافات ستون فقرات، در صورت کشف آنومالی مهره ای، بيمار وارد مطالعه می شد. در مواردی که دفورميتی پيشرفت کرده يا پتانسيل پيشرفت بالايی داشت يا در بدو مراجعه، دفورميتی شديدی مشاهده شد، کانديد عمل جراحی می گرديد. پس از بستری، از بيمار، راديوگرافی های کششی و خم شدن بعمل می مد. در موارد اسکوليوز، اگر قوس دفورميتی بيش از 50-45 درجه بوده و کمتر از 50% انعطاف پذيری داشت و در موارد کيفوز، اگر سن بيمار بالای 5 سال بوده و کيفوز بالای 50 درجه داشت، تصميم به عمل جراحی دومرحله ای (ريليز و فيوژن قدامی، همراه با فيوژن خلفی، با يا بدون وسيله گذاری) می شد. در غير اين صورت، صرفا فيوژن خلفي±وسيله گذاری، صورت می گرفت. در مواردی که آنومالی در ستون فقرات لومبار تحتانی بوده و باعث انحراف ثابت ستون فقرات شده بود، تصميم به رزکسيون مهره می شد. پس از جراحی بيمار بمدت حداقل شش ماه، مورد پيگيری قرار گرفته در انتهای ماه ششم، جهت رد سودو-آرتروز، اسکن استخوان انجام می شد. محاسبه زاويه دفورميتی، مطابق روش Cobb صورت می گرفت.

يافته ها: از 15 بيمار مورد مطالعه، 7 مورد اسکوليوز، 3 مورد کيفوز و يک مورد لوردوز توراسيک بوده است. در 11 مورد، جراحی از نوع ريليز و فيوژن قدامی+فيوژن خلفی، در سه مورد فيوژن خلفی بتنهايی و در يک مورد، رزکسيون مهره، بوده است. در 12 بيمار، از وسيله گذاری استفاده شده که در 75%، همراه با اصلاح دفورميتی و در 25%، بدون اصلاح بوده است. متوسط اصلاح در موارد کيفوز، 14.6%، در موارد اسکوليوز، 27% و در کيفواسکوليوز 28.7% در جز اسکوليوز و 25.7% در جز کيفوز بوده است. آنومالی نخاعی، در دو بيمار (بصورت منگوميلوسل و ديگری بصورت دياستوماتوميلی) وجود داشته است. آنومالی ادراری تناسلی، در دو بيمار (دوپليکاسين سيستم ادراری و ديگری بصورت Single kidney) وجود داشته است.

نتيجه گيری و توصيه ها: تشخيص و درمان زودرس انحرافات مادرزادی ستون فقرات، ريسک عوارض حين و بعد.