مقدمه: کانسرهای پوستی از شايعترين سرطان ها در سراسر جهان می باشند و يکی از علل عمده بيماری زايی محسوب می شوند. اين تحقيق باتوجه به شيوع بالای کانسرهای پوستی و با هدف بررسی مختصات اپيدميولوژيک افراد مبتلا به اين تومورها صورت پذيرفته است.

مواد و روش ها: طی سال های 81-1380، کليه مراجعه کنندگان به درمانگاه های پوست بيمارستان های لقمان حکيم و بوعلی که تشخيص يکی از انواع تومورهای بدخيم جلدی توسط انجام بيوپسی و بررسی گزارش پاتولوژی آن تاييد شده بود، از طريق پرسشگری مستقيم و معاينه و پرکردن پرسشنامه مورد مطالعه قرار گرفتند.

يافته ها: طبق اين مطالعه شايعترين تومور بدخيم پوستی در بين 400 نفر بيمار مورد مطالعه BCC برابر با (83.5%) و سپس SCC برابر با (12.5%) بوده است. متوسط سنی افراد 60.6 سال و اکثريت با جنس مذکر بود. شايعترين فنوتيپ پوستی نوع 3 و شايعترين فرم پاتولوژيک BCC نوع Solid و در مورد SCC نوع Insitu بود. 46% از کل بيماران سابقه راديوتراپی داشتند که از اين تعداد 77% دچار راديو درماتيت بودند. شايعترين محل درگيری برای BCC ناحيه Scalp و برای SCC، لب تحتانی بود. 61% از افراد بعلت شغلشان در معرض نور آفتاب بودند که از اين تعداد 82.7% مذکر بودند. بيشترين مراجعه کنندگان ساکن و متولد استان تهران بودند. افزايش قابل توجه درصد مبتلايان به BCC از نوع Superficial در کسانی که سابقه راديوتراپی نداشتند (32.4%) در مقايسه با درصد آن کسانی که سابقه راديوتراپی نداشتند (12%) ايجاب می کند مطالعات بيشتری در خصوص اين ارتباط صورت گيرد.

نتيجه گيری و توصيه ها: در نتيجه اين مطالعه مشخص گرديد که شايعترين تومور پوستی در مراجعه کنندگان به درمانگاه های پوست مذکور تومور BCC در ناحيه سر و گردن خصوصا در افراد مذکر و در مشاغل در معرض آفتاب می باشد.