|
|
1388/10/11، جلد ۶۷، شماره ۱۰، صفحات ۷۱۸-۷۲۳
|
|
|
| عنوان فارسی |
تأثير ميتومايسين-C موضعی در درمان تنگیهای لارنگوتراکئال پس از ليزر و ديلاتاسيون |
|
| چکیده فارسی مقاله |
زمينه و هدف: تنگیهای لارنگوتراکئال يکی از مشکلات عمده در تخصص گوش و حلق و بينی میباشد. ميزان عود تنگی پس از جراحی بالا است و اغلب بيماران متحمل جراحیهای متعدد جهت رفع تنگی میشوند. در اين مطالعه تاثير ميتومايسين-C موضعی پس از پروسههای درمانی ليزر و ديلاتاسيون در جلوگيری از ايجاد تنگی لارنگوتراکئال بررسی شده است. روش بررسی: در اين مطالعه کارآزمايی بالينی، 23 نفر از بيمارانی که دچار تنگی لارنگوتراکئال بودند به دو گروه تقسيم شده که 12 نفر در محل تنگی محلول ميتومايسين-C آغشته گرديد و در 11 نفر ديگر از اين محلول استفاده نگرديد. سپس بيماران به فاصله يک و سه ماه پس از اين اعمال تحت آندوسکوپی قرار گرفته و پس از آن نيز به فواصل منظم پیگيری شدند. نتايج حاصل از اين روشهای درمانی تحت مقايسه آماری قرار گرفت. يافتهها: در گروه شاهد متوسط تغييرات طول عمودی و طول افقی سطح مقطع تنگی پس از اقدام درمانی به ترتيب 77/0±47/0 ميلیمتر و 60/0±50/0 ميلیمتر بوده است ولی در گروه مداخله اين تغييرات پس از اقدام درمانی به ترتيب 15/1±28/2 ميلیمتر و 03/1±23/2 ميلیمتر بوده است. اين مقادير با هم تفاوت آماری معنیدار دارند (0001/0p<). دو گروه از نظر متوسط تغييرات سطح مقطع تنگی نيز با هم تفاوت معنیدار داشتند (0001/0p<). نتيجهگيری: استفاده از ميتومايسين-C موضعی در محل تنگیهای لارنگوتراکئال پس از جراحی ديلاتاسيون و ليزر سبب کاهش ايجاد تنگی مجدد میشود و نياز به انجام پروسههای درمانی مجدد را کاهش میدهد. |
|
| کلیدواژههای فارسی مقاله |
تنگی لارنكس، میتومایسین-C، آندوسکوپی |
|
| عنوان انگلیسی |
Topical mitomycin-C for treatment of laryngotracheal stenosis after the treatment with laser and dilatation |
|
| چکیده انگلیسی مقاله |
Background: Laryngotracheal stenosis is one of the most challenging problems for otolaryngologists. Several methods were developed to treat this problem. However, in many cases, this symptom could be recurred and the patients would suffer from operations for treatment. In this survey, the effect of topical mitomycin-C after laser therapy and dilatation for preventing laryngotracheal stenosis is considered. Methods: Twenty three cases suffered from laryngotracheal stenosis were studied in a clinical trial between years 2006-2007 in Amir-alam educational Hospital in Tehran, Iran. The patients were divided into two groups. In 12 patients (case group), we used topical mitomycin-C (1mg/ml for 4 min) after dilatation and laser therapy, and in 11 of them (control group), this solution was not used. All patients were controlled by endoscopy one and three months later, and then followed up. The results of this study were compared statistically. Results: In the control group after treatment (dilatation and laser), the average changed- vertical and horizontal lengths of stenosis were 0.47±0.77mm and 0.50±0.60mm respectively. However in the control group these changed averages were 2.28±1.15mm and 2.23±1.03mm, respectively after treatment (p<0.0001). The average changed cross section between the two groups were different significantly (p<0.0001), too. Conclusions: In the laryngotracheal stenosis, the use of topical mitomycin-C could reduce the recurrence of the stenosis after dilatation and after the laser procedures. In addition, the need for repeated therapy will be reduced. |
|
| کلیدواژههای انگلیسی مقاله |
Laryngostenosis, mitomycin-C, endoscopy |
|
| نویسندگان مقاله |
22137---22138---22139---22140--- |
|
| نشانی اینترنتی |
http://tumj.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-5091&slc_lang=fa&sid=fa |
| فایل مقاله |
فایلی برای مقاله ذخیره نشده است |
| کد مقاله (doi) |
|
| زبان مقاله منتشر شده |
fa |
| موضوعات مقاله منتشر شده |
General |
| نوع مقاله منتشر شده |
|
|
|
|
برگشت به:
صفحه اول پایگاه |
نسخه مرتبط |
نشریه مرتبط |
فهرست نشریات
|
