1387/4/11، جلد ۶۶، شماره ۴، صفحات ۲۵۷-۲۶۱
عنوان فارسی عوامل خطر تنگی هموگرافت پولمونر پس ازعمل جراحی Ross
چکیده فارسی مقاله زمينه و هدف: روش Ross به عنوان يکی از روش‌های بسيار مناسب جهت جايگزينی دريچه آئورت معرفی شده است.   با اين حال، برخی مطالعات از تنگی هموگرافت پولمونر پس از جراحی Ross به عنوان يکی از مشکلات اين روش جراحی ياد کرده اند. هدف مطالعه حاضر بررسی عوامل خطرساز ايجاد تنگی پولمونری هموگرافت پس از جراحی Ross می‌باشد.
روش بررسی: اين مطالعه کوهورت گذشته‌نگر روی 42 بيمار که تحت جراحی Ross قرار گرفته و جهت پی‌گيری اکوکارديوگرافيک مراجعه کرده بودند، انجام شد. کليه بيماران شش ماه و يک‌سال بعد از جراحی تحت اکوکارديوگرافی کنترل و معاينات بالينی قرار گرفتند. اطلاعات مربوط به اکوکارديوگرافی همراه با اطلاعات هموگرافت از پرونده بيماران و دهنده‌های پيوند که در بخش پيوند اعضا موجود بود، استخراج گرديد.
يافته‌ها: در مجموع 13 بيمار (31%) دچار تنگی هموگرافت پولمونر شده بودند. بروز تنگی پولمونر با سن گيرنده ارتباط معنی‌داری داشت (04/0p=). شانس نسبی وجود تنگی در افراد مبتلا به بيماری مادرزادی قلب نسبت به غير مبتلايان 7/4 با بازه اطمينان 95% 06/1 تا 8/20 بود که از لحاظ آماری معنی‌دار می‌باشد (04/0p=). متغيرهای پيشگويی‌کننده تنگی هموگرافت پولمونر پس از جراحی Ross شامل سن پايين‌تر فرد دهنده (03/0p=) و فرد گيرنده (05/0p=) بودند.
نتيجه‌گيری: مطالعه حاضر نشان داد که روش جراحی Ross با توجه به بروز کم تنگی، روش مناسبی جهت جايگزينی دريچه آئورت می‌باشد با اين‌حال بايد به اين مطلب توجه کرد که بيماری‌های مادرزادی قلب و سن پايين فرد دهنده می‌توانند به عنوان فاکتور خطری جهت تنگی هموگرافت پولمونر مطرح باشد که علت آن viability بيشتر در سلول‌های دريچه‌ای آنان است.
کلیدواژه‌های فارسی مقاله هموگرافت پولمونری،عمل Ross،تنگی پولمونر
عنوان انگلیسی Pulmonary allograft stenosis after Ross procedure: risk factors h
چکیده انگلیسی مقاله Background: The Ross procedure has been known as a good method for aortic valve replacement. Pulmonary allograft postoperative stenosis subsequent to the Ross procedure has been noted as an important disadvantage of this technique, although risk factors related to this complication are not clearly recognized. In this study we evaluate the risk factors of pulmonary allograft stenosis after Ross procedure.
Methods: This retrospective cohort study was carried out on 42 patients who underwent the Ross procedure. Left ventricular outflow tract obstruction was repaired using pulmonary allografts 22.7±2.5 mm in diameter. Echocardiographic and clinical examinations were performed for all patients at six and 12 months after surgery. Echocardiographic data as well as data related to the allografts were recorded.
Results: The mean age of the patients was 28.5±10 years. Postoperative pulmonary valve stenosis was detected in 13 patients (31%). Nine patients (21.4%) had mild stenosis and four patients (9.5%) had moderate stenosis. No relationship was detected between the degree of stenosis and the size of allograft (p=0.08). There was a significant correlation between postoperative pulmonary stenosis and donor age (p=0.04). Predictive variables of pulmonary allograft stenosis after the Ross procedure were low donor and recipient age (p=0.03 and 0.05, respectively).
Conclusions: This study shows that the Ross procedure has a rather low incidence of postoperative stenosis and is a suitable substitute for aortic valve replacement. Low donor age is associated with pulmonary allograft stenosis formation, perhaps due to greater viability of tissue cells from younger donors.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله Pulmonary allograft, Ross procedure, pulmonary stenosis
نویسندگان مقاله 22228---22229---22230---22231---
نشانی اینترنتی http://tumj.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-609&slc_lang=fa&sid=fa
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده General
نوع مقاله منتشر شده
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات