1383/2/12، جلد ۶۲، شماره ۲، صفحات ۱۰۸-۱۱۴

عنوان فارسی بررسی ارتباط فعاليت مارکرهای پروليفراسيون سلولی PCNA و Ki۶۷ با اجزای هيستولوژيک تومور ويلمز، مرکز طبی کودکان، ۷۸-۱۳۶۹
چکیده فارسی مقاله

مقدمه: تومور ويلمز وافرترين تومور اوليه کليه در اطفال می باشد و از سه جز هيستولوژيک بلاستمال، اپی تليال و استرومال تشکيل شده است. فاکتورهای متعددی در پيش آگهی تومور دخيل هستند. اخيرا تعيين فعاليت پروليفراسيون سلولی اطلاعات بيشتری در مورد رفتار بيولوژيک نئوپلاسم های مختلف ارائه داده است. هدف از اين مطالعه تعيين فعاليت پروليفراسيون سلولی در بين اجزای مختلف هيستولوژيک تومور ويلمز و ارتباط آنها با يکديگر و همچنين ارتباط آنها با ميزان و زمان عود می باشد.

مواد و روش ها: بدين منظور 22 مورد تومور ويلمز که از پيگيری مناسبی برخوردار بودند انتخاب شدند. بلوک های پارافينه مناسب انتخاب شده پس از برش تحت رنگ آميزی با (PCNA: Proliferating cell nuclear antigen) و ki67 قرار گرفتند سپس درصد رنگ آميزی PCNA و ki67 برای هريک از اجزای بلاستمال، اپی تليال و استرومال تعيين شد و با يکديگر مقايسه شد.

يافته ها: نتيجه اينکه فعاليت پروليفراتيو برای اجزای بلاستمال، اپی تليال به ميزان قابل ملاحظه ای بيشتر از جز استرومال بود (P<0.0002). سپس بيماران براساس وضعيت عود به دو گروه عود کرده و بدون عود تقسيم شدند و ميزان پروليفراسيون سلولی بين اين دو گروه مقايسه شد. نتيجه اينکه نمونه های با پروليفراسيون سلولی بالا به ميزان بيشتر در گروه عود کرده نسبت به گروه بدون عود مشاهده شدند (PCNA=92.3% در مقابل 22.3% و P<0.0015).

نتيجه گيری و توصيه ها: نتيجه کلی اينکه استفاده از مارکرهای پروليفراسيون سلولی در تومور ويلمز می تواند بعنوان يک فاکتور در پيش آگهی تومور ويلمز مطرح باشد.

کلیدواژه‌های فارسی مقاله

عنوان انگلیسی The Study Of Relationship Between PCNA And Ki67 (Cell Proliferation Markers) And Histologic Parts Of Wilms’s Tumor
چکیده انگلیسی مقاله

Background: Wilm’s tumor is the most frequent primary renal neoplasma in pediatric age group. Classically it is composed of three histologic parts: Blastemal, Epithelial and stromal. Different factors are implicated as prognostic determinants. Nowadays special attention is paid to proliferation markers for determining the biologic behavior of tumors. In this study we tried to ascertain the proliferative index of 22 cases of Wilm’s tumor in our center who have had rather good follow up (at least two years).

Materials and Methods: After reviewing the H and E slides, we stained sections with PCNA and ki67 and scanned them by image cytomertry. Then the proliferative indices for each histological part was determined.

Results: We resuted that proliferative indices of blastemal and epithelial parts have significant (P< 0.0002) difference (increment) from that of stromal part. Also the patients were divided into those with recurrence (within two ys of primary surgery) and recurrence. The profileration indices of PCNA for those recurring tumors was significantly higher (PCNA= 22.3%) (P= 0.0015).

Conclusion: Finally we concluded that using proliferative markers in Wilm’s tumor is useful as an effective prognostic factor.

کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله Wilm’s tumor, proliferation markers, PCNA, ki67

نویسندگان مقاله 22296---22297---22298---

نشانی اینترنتی http://tumj.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-1127&slc_lang=fa&sid=fa
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده General
نوع مقاله منتشر شده
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات