نخستين بار در سال 1981، دانشمندی به نام Gordon و همکاران با استفاده از روش خرد تزريق (DNA (DNA Microinjection ژنی بيگانه را به درون ژنوم موش وارد کردند. بدين ترتيب، اولين پستاندار تراريخت شده (Transgenic) شکل گرفت. امروزه روشهای متعددی برای ايجاد حيوانات ترانس ژنيک ابداع شده است که روشهای خرد تزريق پيش هسته ای، ناقل رتروويروسی، سلولهای پايه ای جنينی مهندسی شده، کروموزوم های صناعی و ادغام اسپرم از مهمترين اين روشها محسوب می شوند. فن ترانس ژنزيس به طور بالقوه کاربردهای متعددی دارد که می توان به اصلاح خصوصيات وراثتی، استفاده از حيوانات ترانس ژنيک به عنوان کارخانه های دارو و همچنين الگوهايی برای مطالعه بيماريهای انسانی و ايجاد اندام های اهدايی برای پيوند به انسان اشاره کرد. از سال 1997 با تولد Dolly (اولين پستاندار کلون شده)، امکان تلفيق فنون ترانس ژنزيس و کلون سازی، تحول عظيمی را در حوزه زيست شناسی پديد آورده است، به نحوی که با ترکيب اين دو فن می توان تغييرات ژنتيکی دلخواه را روی هر نوع سلول در محيط کشت انجام داد و موجود بالغی از آن سلول ايجاد کرد. بنابراين علاوه تمام کاربردهای ذکر شده در مورد فن ترانس ژنزيس، کلون سازی به طور بالقوه می تواند در مطالعات مربوط به مراحل رشد و نمو و يا حفظ گونه های در حال انقراض به کار رود. در اين مطالعه مروری، به جزئيات نسبی روشهای متعدد ترانس ژنزيس، کاربردهای آنها و مقايسه روشهای ذکر شده و نيز فن کلون سازی پرداخته شده است.