|
|
1388/3/11، جلد ۶۷، شماره ۳، صفحات ۲۲۱-۲۲۵
|
|
|
| عنوان فارسی |
ارتباط شاخص توده بدنی قبل از بارداری با زايمان زودرس خودبهخودی و القا شده: مطالعه بالينی آيندهنگر |
|
| چکیده فارسی مقاله |
زمينه و هدف: زايمان زودرس (Preterm labor) به زايمان قبل از 37 هفته کامل حاملگی اطلاق میشود که عامل حدود دوسوم مرگ و ميرهای نوزادی را تشکيل میدهد و يکی از جدیترين مشکلات مامايی محسوب میشود. زايمان زودرس شايعترين علت مورتاليتی و موربيديتی نوزادان بهشمار میرود. در اين مطالعه ارتباط زايمان زودرس خودبهخودی و القا شده با شاخص توده بدنی مادر بررسی گرديد. روش بررسی: 250 خانم باردار سالم و بدون ريسک فاکتور زايمان زودرس براساس شاخص توده بدنی تقسيمبندی شدند. از نظر ارتباط شاخص توده بدنی، نحوه وزنگيری در طی دوران حاملگی و نوع زايمان مورد بررسی قرار گرفتند. ميزان زايمان زودرس خودبهخودی و القا شده در هر دو گروه مقايسه شدند. يافتهها: زنان چاق سن حاملگی بيشتری در زمان ختم حاملگی داشتند (66/1±34/38 هفته در مقابل 44/2±61/37، 006/0 p=) ميزان زايمان زودرس خودبهخودی قبل از 37 هفتگی به وضوح در زنان چاق کاهش يافته بود (8/16% در مقابل 2/31%، 008/0p=) زنان چاق نوزادانی با وزن بيشتر داشتند (75/596±95/3354 در مقابل 35/558±024/31، 001/0p=) و ميزان سزارين در زنان چاق بيشتر بود (6/69% در مقابل 8/52%، 006/0p=). وزنگيری کل دوران حاملگی ارتباط با شاخص توده بدنی (BMI) مادر قبل از حاملگی و زايمان زودرس نداشت (93/7±41/14 در مقابل 94/4±78/13، 4/0p=). نتيجهگيری: در اين پژوهش يک رابطه معکوس بين شاخص توده بدنی (BMI) قبلاز حاملگی و زايمان زودرس خودبهخودی قبل از 37 هفتگی وجود دارد و بررسیهای بيشتری جهت تحقيق مکانيسمهای مختلف زايمان زودرس خودبهخودی و القا شده در زنان چاق و غير چاق ضروری است. همچنين چاقی مادر قبل از حاملگی با زايمان زودرس خودبهخودی کمتری ارتباط دارد. |
|
| کلیدواژههای فارسی مقاله |
چاقی مادر،زایمان زودرس خودبهخودی،شاخص توده بدنی مادر |
|
| عنوان انگلیسی |
The effect of maternal body mass index on spontaneous versus induced preterm birth: a prospective study |
|
| چکیده انگلیسی مقاله |
B ackground: Preterm birth which is defined as delivery before 37 completed weeks was implicated in approximately two thirds of neonatal death. Also preterm labors are the most common cause of mortality and morbidity of infants in recent years and it costs high prices for health system. We evaluate the relationship between prepregnancy maternal body mass Index (BMI) and spontaneous and indicated preterm birth. Methods: This study included 250 healthy pregnant women, without any risk factors of preterm birth, were classified into categories that were based on their body mass index. Association between BMI, weight gain and rout of delivery were examined. Rates of indicated and spontaneous preterm birth were compared. Results: Obese women delivered at a more advanced gestational age. (38/34±1/66 weeks vs 37/61±2/44, p=0/006). Obese patients had significantly lower incidence of spontaneous preterm birth at < 37 weeks of gestation (16/8% vs 31/2% p=0/008). Obese women had larger infants (3354/95±596/75 vs 311.24±558/357 p=0/001), and had more frequent cesarean delivery (69/6% vs 52/8%, p=0/006). Weight gain during pregnancy is poorly correlated with prepregnancy BMI (14/41±7/93 kg vs 13/78±4/94kg, p=0/4) and preterm birth. Conclusion: In this survey, there was adverse correlation between body mass index (BMI) before pregnancy and preterm labor less than 37 completed weeks and we suggest more study for evaluation between spontaneous and induced preterm labor mechanism and in obese and non obese women. However according to this survey obesity before pregnancy is associated with a lower rate of spontaneous preterm birth. |
|
| کلیدواژههای انگلیسی مقاله |
Maternal obesity,preterm birth,body mass index,labor |
|
| نویسندگان مقاله |
22778---22779---22780--- |
|
| نشانی اینترنتی |
http://tumj.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-475&slc_lang=fa&sid=fa |
| فایل مقاله |
فایلی برای مقاله ذخیره نشده است |
| کد مقاله (doi) |
|
| زبان مقاله منتشر شده |
fa |
| موضوعات مقاله منتشر شده |
General |
| نوع مقاله منتشر شده |
|
|
|
|
برگشت به:
صفحه اول پایگاه |
نسخه مرتبط |
نشریه مرتبط |
فهرست نشریات
|