مقدمه: بيماری نقص ايمنی متغير شايع (Common variable immunodeficiency: CVID) يکی از بيماری های نقص ايمنی اوليه می باشد که با هايپوگاماگلوبولينمی و عفونت های مکرر تظاهر پيدا می کند. دستگاه تنفس يکی از شايعترين ارگان های درگير در بيماران مبتلا به CVID می باشد و پنومونی از شايعترين تظاهرات گرفتاری در دستگاه تنفس تحتانی است. استفاده از فرآورده های ايمونوگلوبولين در مبتلايان به CVID يک روش درمانی مناسب و انتخابی می باشد که در طی دو دهه اخير باعث کاهش عفونت ها در بيماران مبتلا به CVID شده است. هدف از اين مطالعه تعيين اثر ايمونوگلوبولين وريدی در کاهش دفعات بروز پنومونی در اين بيماران می باشد.

مواد و روش ها: بدين منظور 26 بيمار مبتلا به CVID که در بخش ايمونولوژی و آلرژی مرکز طبی کودکان تشخيص داده شده و حداقل 9 ماه تحت نظر و درمان با ايمونوگلوبولين وريدی (IVIg) بودند، وارد مطالعه شدند که اطلاعات مورد نياز جهت ثبت تعداد دفعات بروز پنومونی و دفعات بستری در بيمارستان قبل و پس از دريافت IVIg از پرونده بيماران استخراج گرديده است.

يافته ها: از ميان 26 بيمار مبتلا به CVID، شانزده بيمار مذکر و ده بيمار مونث بوده اند. ميانگين سنی آنها 5.1±13.4 سال (محدوده: 4.5 تا 26.5 سال) و ميانگين مدت زمان پيگيری 51.8±72.2 ماه (محدوده: 5 تا 189 ماه) بوده است. از 26 بيمار مبتلا به CVID در طی اين مطالعه 80.5% آنها قبل از دريافت IVIg مبتلا به پنومونی شده اند که پس از درمان با IVIg به 34.6% تقليل يافته است (P=0.0017). دفعات ابتلا به پنومونی به ازا هر بيمار در يکسال از 3.3 قبل از درمان به 0.6 پس از دريافت IVIg کاهش يافته است (P<0.0005). همچنين 88.5% بيماران قبل از دريافت IVIg سابقه بستری در بيمارستان بعلت عفونت داشته اند که پس از درمان با IVIg به 46% تقليل يافته است (P=0.0025). دفعات بستری بيمار به ازا هر بيمار در يکسال از 3.4 قبل از درمان به 0.7 پس از دريافت IVIg کاهش يافت (P<0.0005).    

نتيجه گيری و توصيه ها: تشخيص زودرس بيماری CVID و درمان منظم بيماران مبتلا با IVIg می تواند نقش موثری در کاهش ابتلای به پنومونی و دفعات بستری ناشی از عفونت ها و عوارض آنها داشته باشد. اين بيماران بايد تحت پيگيری های منظم و دقيق قرار گيرند تا با مصرف مرتب و کامل IVIg اميد به زندگی با کيفيت مطلوب را در اين بيماران افزايش دهد.