هدف از اين مطالعه، بررسی ميزان اثر بروموکريپتين در ايجاد خميازه، در موشهای صحرايی نر کلستاتيک بود. بروموکريپتين يک داروی شناخته شده است که به عنوان آگونيست رسپتورهای دوپامينی (مخصوصا رسپتور D2) در تحقيقات مختلف بکار گرفته می شود و در موشهای صحرايی نر سالم، موجب بروز خميازه می شود. در اين تحقيق، پس از انجام عمل جراحی و بستن مجرای صفراوی مشترک، در گروهی از موشهای صحرايی نر، کلستاز ايجاد شد. تعداد خميازه ناشی از تزريق داخل صفاتی بروموکريپتين (11 mg/kg) در گروه کلستاتيک با دو گروه شاهد جراحی و شاهد سالم مقايسه شد. شمارش تعداد خميازه ها بلافاصله پس از تزريق دارو و انتقال حيوان به روی دستگاه مشاهده رفتار به مدت يک ساعت صورت گرفت. نتايج اخذ شده نشان دهنده افزايش معنی دار (P<0.05) تعداد خميازه ناشی از بروموکريپتين در گروه کلستاتيک، نسبت به دو گروه ديگر بود و اختلاف معنی داری بين گروههای شاهد جراحی و شاهد سالم وجود نداشت. بررسی نتايج، نشان دهنده بروز تغيير يا تغييراتی در موشهای کلستاتيک است که موجب افزايش حساسيت رسپتورهای دوپامينی و افزايش پاسخ آنها می شود. با توجه به اثبات ميانجيگری نيتريک اکسايد در بروز خميازه ناشی از آگونيست های رسپتورهای دوپامينی و مطرح بودن افزايش ميزان آن در جريان کلستاز، ممکن است افزايش پاسخ در اثر اين عامل باشد. از سوی ديگر، افزايش تعداد خميازه در موشهای کلستاتيک می تواند ناشی از افزايش اوپيوئيدهای اندوژنی باشد که تجمع آنها در بدن موشهای صحرايی مبتلا به کلستاز حاد، قبلا مورد تاکيد قرار گرفته است.