اگزمای دست بی ترديد يکی از شايعترين علل ناتوانی ناشی از بيماريهای پوستی می باشد. لذا بمنظور آگاهی از فراوانی نسبی و عوامل احتمالی مرتبط به آن، مطالعه توصيفی و مقطعی در يکی از درمانگاههای پوست بيمارستان رازی در بهار سال 1376 انجام گرفت. در اين مطالعه 206 بيمار از نظر ابتلا به اگزمای دست مشخص و از نظز تعيين فراوانی سنی، جنسی، شغلی، سابقه تماس با مواد شيميايی و محرکهای فيزيکی و همچنين تعيين فاز بيماری و ساير عوامل احتمالی مستعد کننده مورد مطالعه قرار گرفتند. شيوع بيماری در مدت زمان مطالعه 5/48% کل بيماران و ميانگين سنی 30/8 سال بود و بيشترين تعداد در فاصله سنی 40-20 سال قرار داشتند. نسبت زنان به مردان 1/6 بود و فراوانترين تعداد بيماران در آن گروههای شغلی بوده است که بيشترين تماس را با مواد شوينده و کارهای مرطوب داشتند (39/3%)، شايعترين شکايت بيماران خارش و از نظر نوع ابتلا، نوع خشک (Dry) بوده است. شايعترين علت اگزمای دست، به دليل تماس می باشد که می تواند به دو صورت درماتيت تماسی آلرژيک (Allergic) و تماس تحريکی (Irritant) تظاهر بکند که خود ابعاد وسيعی را در گستره جمعيت معمول و مشاغل صنعتی خاصی به خود می گيرد. از اين رهگذر هم، نياز مبرم به انجام patch test را در مراکز خاص مراجعه بيماران (بخصوص مراکز دانشگاهی) واضح و مبرهن می سازد، چرا که با شناسايی و تعيين دقيق عوامل موجده تا حدی می توان اين معضل را تحت کنترل در آورد.