|
|
1377/4/10، جلد ۵۶، شماره ۵، صفحات ۷۷-۸۱
|
|
|
| عنوان فارسی |
تکنيک های مختلف جراحی کوارکتاسيون آئورت و موارد عمل شده آن در بيمارستان دکتر شريعتی |
|
| چکیده فارسی مقاله |
اين مطالعه به منظور بررسی روشهای مختلف جراحی کوارکتاسيون آئورت و مقايسه نتايج آنها در کاهش يا افزايش فشارخون و نبض و همچنين مقايسه عوارض آنها صورت گرفته است. بعلاوه خصوصيات بالينی و پاراکلينيکی بيماران نيز توصيف شده است. طی سالهای 1377-1370، 50 بيمار در بيمارستان شريعتی تحت عمل جراحی ترميم کوارکتاسيون آئورت قرار گرفته اند که از اين تعداد 30 نفر مرد با ميانگين سنی 19/4 و 20 نفر زن با ميانگين سنی 16/6 بوده اند. علاوه بر سن بالای بيماران به هنگام عمل که خود موجب افزايش سکل (sequel) بيماريست، فاصله بين زمان تشخيص يا علامتدار شدن بيمار تا زمان عمل هم به طور غيرقابل توجيهی بالا بوده است (در کل 4/36 سال). بطور کلی 62% موارد دارای کوارکتاسيون آئورت جاکستاداکتال (Juxtaductal) و بقيه به اشکال غيرکلاسيک بوده اند. 52% بيماران بيماری همراه قلبی نيز داشته اند که اين ميزان در مقايسه با آمار منابع (12%) بسيار بالاست و علت آن سن بالای بيماران و ايجاد بيماريهای ثانويه دريچه ای است. 71/9% موارد کوارکتاسيون آئورت complicated در مردان و 28/1% آن در زنان ديده شد، که علت آن در مردان، شيوع بالای دريچه آئورت دولتی (33%) بود که در طول زمان دچار عارضه گرديده بود. ميانگين گراديان آنژيوگرافی در بيماران 57.5 mmHg بود که با افزايش سن افزايش مختصری را نشان می دهد. در 91/7% بيماران عکس سينه (CXR) و در 74/2% آنها نوار قلب (EKG) غيرطبيعی بود. روشهای مختلف جراحی به ترتيب شامل e-e-A=26% و TIG=40% و TBG=18% و DPR=14% و FSCR=2% بوده اند که از نظر فراوانی عوارض، فشارخون و افزايش قدرت نبض پا پس از عمل تفاوت چندانی نداشتند. فقط در گروهی که به روش TBG درمان شدند، ميزان پرفشاری خون پس از عمل بيشتر از بقيه بود و تنها 2 مورد مرگ زودرس بيمارستانی هم در روش DPR رخ داد. |
|
| کلیدواژههای فارسی مقاله |
آئورت، کوارکتاسیون، ترمیم |
|
| عنوان انگلیسی |
Evaluation of different techniques for repair of co-arctation of aorta |
|
| چکیده انگلیسی مقاله |
This study is on different surgical techniques for repair of Co-arctation of aort and their effect for correction of systemic hypertension and lower extremity hypotension. In addition to these, the clinical and paraclinical data were noticed. 50 pt were operated in "SHARIATI" hospital during 1370-1377 with diagnosis of Co-arctation of aorta (30 men, mean age 19.4 years, 20 women, mean age 16.6 years). In addition to older age of our patients which results in more post-op sequela, there was suprrisingly a long-lag between onset of symptoms, diagnosis and operation (mean 4.36 years). 62% of Co-arctation were juxtaductal and the remainder were non-classical forms. 52% of our patients had co-existing cardiac disease which were very high in comparison with other studies (12%). This is due to older age of our patients and more valvular heart diseases. Among complicated cases of co-arctation, 71.9% were in men and 28.1% in women and this difference is due to high incidence of bicuspid aortic valve in men. The mean angiographic gradient were 57.5 mmHg which increases with age. CXR was abnormal in 91.7% and ECG in 74.2% of patients. The different applied surgical techniques include ee-A=26%, TIG=40%, TBG=18%, DPR=14%, FSCR=2%. There is no significant difference regarding post-op complications, BP in post-op period, and increase in pedal pulses, except in TBG group which HTN was more common. Two early deaths occurred which were in DRP group. |
|
| کلیدواژههای انگلیسی مقاله |
Coarctation |
|
| نویسندگان مقاله |
23033--- |
|
| نشانی اینترنتی |
http://tumj.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-1526&slc_lang=fa&sid=fa |
| فایل مقاله |
فایلی برای مقاله ذخیره نشده است |
| کد مقاله (doi) |
|
| زبان مقاله منتشر شده |
fa |
| موضوعات مقاله منتشر شده |
General |
| نوع مقاله منتشر شده |
|
|
|
|
برگشت به:
صفحه اول پایگاه |
نسخه مرتبط |
نشریه مرتبط |
فهرست نشریات
|
