پيچيدگی زندگی در قرن اخير باعث شده است که انسان بطور دائم در مقابل ناملايمات از خود سازگاری نشان دهد. همه افراد بشر قادر نيستند در برابر ناملايمات از شيوه های صحيح سازگاری استفاده کنند. اضطراب يکی از شايعترين اختلالاتی است که در مقابل ناسازگاريهای اجتماعی بروز می کند. احتمال بروز اين اختلال در سنين نوجوانی، زمانی که نوجوان در پی هويت يابی، تصميم برای زندگی آينده و انتخاب رشته تحصيلی است افزايش می يابد. در اين مطالعه شيوع اضطراب آشکار و پنهان و عوامل موثر بر آن در دانش آموزان دختر و پسر در دبيرستانهای قاسم آباد اسلامشهر که در حاشيه تهران قرار دارد بررسی شد. برای تعيين شيوع اضطراب از آزمون هنجاريابی شده اشپيل برگر (Spiel berger) استفاده شد. اين بررسی بر روی 793 دانش آموز در محدوه سنی 14 تا 21 سال صورت گرفت. متغيرهای مورد بررسی در اين مطالعه شامل: سن، جنس، مدرسه محل تحصيل، پايه تحصيلی، رشته تحصيلی، بعد خانوار، بيماری يا ناتوانی، اشتغال دانش آموز، نوع اشتغال والدين، ميزان تحصيلات والدين، فقدان پدر يا مادر، مرگ اقوام درجه يک در يکسال گذشته، بيماری يا ناتوانی در خانواده، اعتقادات مذهبی و وضعيت تحصيلی است. نتايج مطالعه حاکی از آن است که 15 درصد جمعيت مورد مطالعه دارای اضطراب آشکار و 20/1 درصد دارای اضطراب پنهان هستند. بين اضطراب آشکار و تحصيلات پدر (P=0.006)، فوت مادر (P=0.01)، بيماری و ناتوانی فردی (P=0.003)، بيماری در خانواده (P=0.005)، وضعيت تحصيلی (P=0.01) و اشتغال مادر خارج از خانه (P=0.02) ارتباط معنی داری يافت شد. اضطراب پنهان با متغيرهای جنس (P=0.001)، اشتغال فرد (P=0.002)، اعتقادات مذهبی (P=0.01)، ميزان تحصيلات پدر (P=0.01) و وجود بيماری در خانواده (P=0.004) ارتباط معنی دار نشان داد.