مقدمه: سال هاست که يافتن ماده ای مناسب برای جايگزينی و ترميم سخت شامه فکر جراحان اعصاب را بخود مشغول نموده است. در اين راستا مواد و نسوج مختلفی مورد استفاده قرار گرفته اند که هريک مزايا و معايب خاص خود را داشته اند. اين مطالعه بمنظور مقايسه بين ميزان اثربخشی و بقای پيوند پرده آمنيوتيک جفت بجای سخت شامه انجام شده است.

مواد و روش ها: اين مطالعه، يک کارآزمايی بالينی می باشد که بر روی ده سگ شش تا نه ماهه با وزن های بين 15 تا 20 کيلو انجام گرفته است. سگ ها به روش تصادفی به دو گروه تقسيم شدند و طی يک عمل که از نظر زمان، مدت و نحوه عمل استاندارد بود مورد جراحی قرار گرفتند. در يک گروه فاشيای خود حيوان به ابعاد دو در دو و در گروه ديگر پرده آمنيوتيک يک جفت مربوط به يک جنين 38 هفته ای سالم که به روش سزارين غير اورژانس بدنيا آمده بود پيوند زده شد. پس از جراحی، شرايط نگهداری، تغذيه و درمان در تمامی سگ ها يکسان حفظ گرديد. پس از 45 روز، فرد جراح ديگری که از نوع بافت پيوندی مطلع نبود جهت ارزيابی عمليات انجام شده، عمل جراحی ديگر را بر روی همين سگ ها انجام داد.

يافته ها: هيچيک از ده حيوان علايم عفونت حالات توکسيک را نشان ندادند. نشت مايع مغزی بوجود نيامد. زخم ها بخوبی التيام يافتند و فيستول بوجود نياوردند. تجمع چرکی ديده نشد و گرافت ها به حدی خوب به سخت شامه جوش خورده بودند که فقط نخ بخيه امکان شناسايی آنها را فراهم می کرد.

نتيجه گيری و توصيه ها: يک بافت مناسب و ايده آل برای پيوند، بافتی است که براحتی قابل تهيه بوده و دارای عوارض کمی (مانند پس زدن، واکنش بافتی، انتقال بيماری، ريسک عفونت و ...) باشد. در مجموع به نظر می رسد که اگر مادر باردار از نظر بيماری های مختلف و سابقه سلامتی مورد بررسی کامل قرار گيرد و مراحل مهياسازی پرده آمنيوتيک بدرستی انجام پذيرد، پرده آمنيوتيک يکی از بهترين مواد برای پيوند سخت شامه می باشد.