نقش آدنوزين در پاتوژنز سندرم X اخيرا مطرح شده است. مطالعات قبلی مطرح ساخت که آمينوفيلين (آنتاگونيست گيرنده آدنوزين) تست ورزش را در اين بيماران بهبود می بخشد. پژوهش حاضر با هدف بررسی شيوع ريسک فاکتورهای قلبی-عروقی، يافته های بالينی، ECG و آنژيوگرافيک و اثر تئوفيلين در بيماران سندرم X انجام گرفته است. 31 بيمار سندرم X در مطالعه وارد شدند. 16 بيمار اول روی درمان تئوفيلين و 15 بيمار بعد روی پلاسبو قرار گرفته بعد از 2-1 هفته تست ورزش تکرار شد. بيمارانی که روی درمان تئوفيلين بودند، افزايش Rate-pressure product در حداکثر ورزش را نشان دادند و علامت بيماران در حين تست و St نيز کاهش يافت اما مرحله بروز افتادگی قطعه St و مجموع افتادگی قطعه St و تولرانس تست ورزش و باقی ماندن تغييرات بيش از سه دقيقه در مرحله Recovery، همچنين علايم بيماران تغيير بارزی نشان نداد. تئوفيلين روی درد قفسه صدری حين تست ورزش و Rate-pressure product در حداکثر ورزش در بيماران سندرم X دارای اثرات مفيدی است، اما روی ساير متغيرهای تست ورزش و علامت بيماران بطورکلی تاثير بارزی ندارد.