با وجود تمام پيشرفت های درمانی، هنوز اميد به زندگی بيماران مبتلا به تومورهای داخل جمجمه ای، بدليل اهميت محل قرارگيری آنها اندک می باشد. مطالعه حاضر با هدف توصيف آماری انتشار سنی و جنسی و نوع هيستوپاتولوژی و محل تومورهای داخل جمجمه ای انجام گرفته است. در مطالعه ما 425 بيمار مبتلا به تومور داخل جمجمه ای که نمونه بافتی آنها در بخش پاتولوژی مرکزی بيمارستان امام خمينی تهران از سال 1370 الی 1375 مورد بررسی قرار گرفته بود، ارزيابی شدند. شايعترين انواع تومور در مطالعه ما، تومورهای گليال با 28% و مننژيوم با 27.76% و شايعترين محل های جايگزينی تومور قشر مغز با 30.6%، هيپوفيز با 21.89% و مخچه با 15.3% فراوانی بودند. در ميان تومورهای متاستاتيک به مغز، کارسينوم تيروئيد با 55.5% بيشترين شيوع را به خود اختصاص داده بود. شيوع تومورهای داخل جمجمه ای در افراد مورد مطالعه در زنان اندکی بيشتر از مردان و Peak سنی افراد مورد مطالعه در دهه چهارم بود. نتايج بررسی ما تفاوت قابل توجهی را نسبت به آمار ذکر شده در منابع نشان نمی دهد.