| زمينه و هدف: اسيد اسکوربيک، در چندين مدل تجربی سبب بهبود نواقص شناختی شده است. ديابت نيز موجب اختلالات يادگيري و حافظهای میگردد. در اين مطالعه به بررسی تجويز خوراکی اسيد اسکوربيک (mg/kg100) به مدت 30 روز بر حافظه و يادگيري احترازی غير فعال در موشهای صحرايی کنترل و ديابتی میپردازيم. روش بررسی: ديابت با تزريق داخل صفاقی استرپتوزوتوسين به حيوانات القاء شد. سه روز بعد، اگر گلوکز پلاسمای بيش از اندازهگيری میشد، ديابت تأييد میشد. درمان از شروع هيپرگلايسمی بهمدت 30 روز ادامه يافت. يادگيري احترازی غير فعال، در پايان درمان انجام شد و 24 ساعت بعد از آن، تست حافظه صورت گرفت. در پايان حيوانات وزن شده و نمونههای خون برای اندازهگيری گلوکز جمعآوري شد. يافتهها: ديابت سبب اختلال در فرايند حافظه و يادگيری احترازی غير فعال در حيوانات گرديد. درمان با اسيد اسکوربيک، سبب بهبود يادگيری و حافظه در موشهای کنترل گرديد و نواقص يادگيری و حافظهای را در موشهای ديابتی اصلاح کرد. در حيوانات ديابتی تحت درمان، کاهش وزن و هيپرگلايسمی نسبت به موشهای ديابتی درمان نشده کمتر بود. اثرات هيپوگلايسميک و يا آنتی اکسيدانی اسيد اسکوربيک، احتمالاً در نتايج بهدست آمده بر روی يادگيری و حافظه در ديابت تأثير داشتهاند. نتيجهگيری: تجويز اسيد اسکوربيک بهمدت 30 روز از آغاز ديابت سبب حفاظت از اختلالات شناختی مرتبط با آن میشود. با انجام کارآزمايیهای بالينی شايد بتوان از اسيد اسکوربيک بهعنوان يک مکمل همراه در بهبود اختلالات شناختی ناشی از ديابت استفاده کرد. |