بارداری، ايمنی اختصاصی مادر را تضعيف می کند ولی اثر آن بر ايمنی غيراختصاصی مشخص نيست. در اين مطالعه فعاليت فاگوسيتوزی نوتروفيلها بعنوان شاخصی از ايمنی غيراختصاصی در نظر گرفته شد و قدرت اين سلولها در بلع عوامل مهاجم و آزادسازی مواد کشنده (چون H2O2 و غيره) در حضور ماده ای چون لومينول اندازه گيری گرديد. در حضور لومينول اين مواد آزاده شده نوری توليد می کنند که مقدار آن با ميزان اين مواد آزاد شده متناسب است. نور توليد شده توسط دستگاهی بنام لومينومتر سنجيده می شود (تکنيک کميلومينسانس). در اين مطالعه 45 زن باردار (متوسط سن 30/7 سال) و 20 زن سالم غيرباردار (متوسط سن 31/8 سال) برای ارزيابی کميلومينسانس نوتروفيلی (N-CL) در نظر گرفته شد. برای اين منظور سوسپانسيونی از نوتروفيلها با غلظت 6^10×2 عدد نوتروفيل در يک ميلی لتر PBS) Phosphae Buffered Saline) و مخمرهای کشته و اپسونيزه شده با غلظت 8^10×2 عدد مخمر در يک ميلی ليتر PBS با هم همراه شدند. در اثر فاگوسيت مخمرها توسط نوتروفيلها و ايجاد انفجار تنفسی، مواد اکسيدانت آزاد می شوند که زمان به حداکثر رسيدن نور ساطع شده و خود نور ماکزيمم به عنوان شاخصی از سرعت و قدرت فاگوسيتوز مورد توجه قرار گرفته است. نتايج زير بدست آمده اند: 1) ميانگين حداکثر نور ساطع شده يا N-CL در زنان باردار برابر با 209/1 ميلی ولت و در زنان غيرباردار (کنترل) برابر با 152/6 ميلی ولت بود. 2) ميانگين زمان لازم برای ايجاد حداکثر N-CL در زنان باردار برابر با 10/3 و در افراد کنترل برابر با 11/1 دقيقه است. همان طور که مشاهده می شود N-CL در زنان باردار با P<0.01 افزايش معنی داری را نسبت به افراد کنترل نشان می دهد، ولی در زمان اختلافی مشاهده نمی شود. پس بنظر می رسد قدرت فاگوسيتوز در زنان باردار افزايش يافته است.