جمعيت 3/4 ميليون نفري استان اصفهان به صورت خوشه اي با رعايت نسبت درست جمعيت شهري، جمعيت حاشيه شهر و روستايي آن در سال 1368 مورد مطالعه قرار گرفتند. از اين جمعيت 11230 نفر در طي ماه گذشته ابراز يك يا چند نوع ناراحتي نمودند كه 9818 نفر آنها به يك مرجع جهت معالجه مراجعه كردند، و از آن ميان 146 نفر در بيمارستان بستري شدند، كه سهم بيمارستانهاي آموزشي وابسته به دانشگاه، 74 بيمار بود. همچنين در طول يك ماه گذشته 945 نفر از اين جمعيت بدلايل مختلف در منزل بستري بوده اند كه نسبت به بيماران بستري همزمان در بيمارستانها نسبت 6 به 1 را شامل مي شود. با بهره وري از اين تحقيق كه تعداد بيماران سرپايي را نسبت به بستري بسيار متنوع تر و متعددتر نشان داده، جامعه را نيز محل بزرگ براي حضور بيماران آشكار و نهان نشان مي دهد، بيمارستان هاي آموزشي را محل كافي و مناسب آموزش دانشجويان پزشكي ندانسته، حضور در مراكز آموزشي سرپايي بخصوص مراكز بهداشتي درماني و جامعه را از ضروريات يك آموزش با كيفيت مطلوب عنوان خواهيم كرد.