رشد سريع جمعيت در کشورهای جهان سوم، بويژه در دهه های اخير، يکی از معضلات اجتماعی اين کشورها شده است. انديشمندان سعی کرده اند که از ديدگاههای متفاوتی اين مسئله را بررسی کرده، راه حلهای مختلف ارائه کنند. اما، به نظر می رسد که راه حل تلفيقی، يعنی تلاشی همه جانبه در جهت توسعه آموزشی، اقتصاد، بهداشت، و اقدامات سازمان يافته دولت برای ارائه خدمات پزشکی به منظور جلوگيری از بارداريهای اضافی، راهی باشد که موفقيت بيشتر و سريعتر را تضمين می کند. در اين مقاله به بررسی آماری رابطه بين کاهش ميزان باروری و شاخص توسعه اقتصادی و اقدامات دولتی در زمينه جلوگيری از بارداری در کشورهای جهان سوم می پردازيم. با در نظر گرفتن شاخصهای درآمد ناخالص ملی، نرخ مرگ و مير کودکان، نرخ ناخالص ثبت نام در مدارس و امکان دستيابی به تلويزيون، راديو، و اتومبيل به عنوان توسعه ارتباطات و با درجه بندی اقدامات دولتی برای ترويج تفکر کنترل مواليد و ارائه خدمات پزشکی لازم برای جلوگيری از بارداری، رابطه بين کاهش ميزان باروری را با عوامل فوق به روش آماری سنجيده و نشان می دهيم که عوامل مهم در کاهش ميزان باروری، شاخص توسعه اقتصادی و اثر متقابل شاخص توسعه اقتصادی و اقدامات دولتی است ولی اقدامات دولتی به تنهايی اثری ندارد.