در خلال دوره 5 ساله (از سال 1371 تا 1375)، 87 مورد سقط عفونی در بيمارستان ميرزا کوچک خان تهران بستری شدند و در اين مطالعه مورد بررسی قرار گرفتند. بيشتر بيماران در گروه سنی 21 تا 25 سال قرار داشتند (28/7 درصد) و بيشتر آنها در گروه با گراويديته 5 يا بيشتر بودند (48/2 درصد). اکثر بيماران راجع به عامل سقط صحبتی نکردند، اما در ميان افرادی که به اين مساله اعتراف نمودند، بيشترين عامل سقط را، ماما معرفی کردند (17/2 درصد). تب شايعترين علامت اين بيماران بود (80/4 درصد) و پريتونيت بيشترين عارضه وخيم مشاهده شده بود (10/3 درصد). اين بيماران مبلغی معادل 45/900/000 ريال را در عرض 5 سال به جامعه تحميل کردند که اضافه بر ناتوانيهای بعدی برای خود بيماران است. درمانی که جهت اکثر بيماران استفاده شده بود درمان ضدميکروبی و بدنبال آن کورتاژ بود. بديهی است عوارض بعدی درمان خاص خود را داشته است.