مقدمه: جفت در مقابل داروهايی که مادر دريافت می کند تاثيرپذير است. اين تاثيرات گاهی در رشد و نمو جنين نيز اثر می گذارد. در اين پژوهش اثرات هروئين بر جفت موش های سوری وابسته به هروئين، مورد بررسی و مطالعه قرار گرفته است.

مواد و روش ها: بدين منظور از موش های ماده معتاد در مراحل قبل از آبستنی، بعد از آبستنی، قبل و بعد از آبستنی استفاده و يک گروه نيز از موش های ماده سالم بعنوان شاهد در نظر گرفته شد. موش های نر در دو گروه سالم و معتاد قرار داشتند. هروئين مورد استفاده، بصورت خالص و ناخالص، همراه با آب آشاميدنی با غلظت های 0.1، 0.3 و 0.5 ميلی ليتر مصرف گرديد. در روز هفدهم بارداری جفت ها را از رحم خارج کرده و با جفت های موش های شاهد از نظر قطر، وزن و حالت های غيرطبيعی که ايجاد شده بود، مقايسه گرديد.

يافته ها: نتايج بدست آمده نشان داد که تفاوت معنی داری (P<0.0001) بين قطر و وزن جفت در گروه های تجربی و شاهد وجود دارد. از نظر مرفولوژی، تغييرات در جفت شامل: تغيير در اندازه جفت (جفت کوچک، جفت غول پيکر)، جفت بهم چسبيده و خونريزی در جفت بود.

نتيجه گيری و توصيه ها: براساس نتايج بدست آمده در اين بررسی و شواهد ارائه شده از منابع مختلف می توان نتيجه گرفت که تاثير اوپيوت ها ولو با مقادير بسيار کم می تواند اثرات زيانبار بر باروری برجای گذارد و هروئين ناخالص مورد مصرف در ايران نسبت به هروئين خالص بسيار مضرتر می باشد.