| بافت سينويال بيماران آرتريت روماتوئيد بهصورت پروسه التهابی مزمن است که سبب تغيير در هموستاز سلولی شده که به آسيب بافتی منجر میشود اگر چه سلول T و آنتی بادی عليه HSP60 در پاتوژنز آرتريت روماتوئيد دخيل است ولی نقش پروتئين شوک حرارتی- 70 هنوز کاملا واضح نمیباشد. در اين مطالعه سطح پروتئين شوک حرارتی در مايع سينويال بيماران آرتريت روماتوئيد و اوستئوآرتريت مقايسه میگردد.
روش بررسی: مايع سينويال مفصل زانوی 34 بيمار مبتلا به اوستئوآرتريت با ميانگين سنی 01/9±59/59 (21 زن و 13 مرد) که دارای افيوژن زانو میباشند و از يکماه قبل داروی ضد التهابی غير استروئيدی مصرف ننمودهاند و 34 بيمار مبتلا به آرتريت روماتوئيد ساکن تهران با ميانگين سنی 46/12±24/49 سال (25 زن و 9 مرد) که تحت درمان با متوتروکسات و کلروکين و پردنيزولون دوز کمتر از 15 ميلیگرم بوده و داروی ضد التهابی غير استروئيدی مصرف نمودهاند، مورد بررسی قرار گرفت.
يافتهها: ميانگين سطح پروتئين شوک حرارتی 70 در مايع مفصلی بيماران مبتلا به آرتريت روماتوئيد بهطور قابل توجهی از بيماران مبتلا به استئوآرتريت بالاتر بوده است و سطح ماده فوق در بيماران دچار دردهای مکانيکال زانو توام با افيوژن غير التهابی بوده مشابه بيماران مبتلا به آرتريت روماتوئيد میباشد.
نتيجهگيری: سطح پروتئين شوک حرارتی در اوستئوآرتريت پائينتر است که بيانگر فقدان نقش اين ماده در پاتوژنز اوستئوآرتريت میباشد. با توجه به اينکه سطح اين پروتئين در مايع مفصل مبتلايان به آرتريت روماتوئيد مشابه سطح بيماران مبتلا به اوستئوآرتريت میباشد نقش عوامل سيتوکين را در افزايش ماده فوق مطرح میسازد. |