| زمينه و هدف: نوکارديوز ريوی يک عفونت نادر و بالقوه تهديدکننده حيات است که بهوسيله گونههای بيماریزاي نوکارديا ايجاد میشود. هدف از انجام اين مطالعه جداسازی و تشخيص نوکارديا با استفاده از روشهای متداول و بهدنبال آن ارزيابی روشها و توسعه و بهينهسازی يک روش سريع و جديد بهمنظور شناسايی گونههای بالينی نوکارديا بود.
روش بررسی: در اين مطالعه، 180 نمونه لاواژ از بيماران بستری در بيمارستان دکتر شريعتی تهران طی 12 ماه (خرداد 1389 تا خرداد 1390) جمعآوري گرديد. از اين تعداد، 103 بيمار (22/57%) مرد و 77 بيمار (78/42%) زن بودند. نمونهها در آزمايشگاه کشت و کلنیهای رشديافته خالصسازی و تعيين گونه شدند. همچنين پرايمرهای NG1 و NG2 برای تکثير قطعه 598 جفت باز 16S rRNA اختصاصی جنس نوکارديا استفاده شد.
يافتهها: پس از کشت نمونهها و خالصسازی آنها پنج سوش خالص بهدست آمد (78/2%). بر اساس آزمايشات بيوشيميايی و اختصاصی، هر پنج نمونه متعلق به نوکارديا آستروئيدس کمپلکس بود. همچنين پس از استخراج DNA و انجام آزمايش PCR بر روی نمونههای جمعآوریشده، 19 نمونه (56/10%) توسط اين آزمايش مثبت تشخيص داده شد.
نتيجهگيری: تشخيص سريع و دقيق گونههای نوکارديا برای درمان عفونتهای شديد و نيز پيشگيری از ايجاد آبسه مغزی، ضروری است. اين مطالعه نشان داد که روش PCR در مقايسه با کشت و تستهای بيوشيميايی حساسيت و دقت بالاتری در شناسايی نوکارديا دارا میباشد. با توجه به سرعت، دقت، حساسيت و اختصاصی بودن بالای روشهاي مولکولی، بهتر است در آينده از اين تکنيک بههمراه ساير متدهای فنوتيپيک در تشخيص نوکارديا در آزمايشگاهها، مراکز درمانی و تحقيقاتی استفاده نماييم. |