زمينه و هدف: ظهور سويه‌های مقاوم ميکروبی يکی از موانع اساسی در درمان قطعی بيماری‌های عفونی می‌باشد که در اين بين باکتری‌های گرم منفی توليدکننده آنزيم‌های بتالاکتاماز وسيع‌الطيف (ESBLs) معضلات عديده‌ای را در درمان اين گونه عفونت‌ها بروز داده‌اند. در حال حاضر اشرشياکلی به عنوان يکی از عوامل اصلی ايجادکننده عفونت‌های بيمارستانی و عفونت دستگاه ادراری محسوب می‌گردد که در اين مطالعه الگوی مقاومت آنتی‌بيوتيکی و سويه‌های توليدکننده بتالاکتاماز در اشرشياکلی نسبت به 17 آنتی‌بيوتيک رايج مورد بررسی و شناسايی قرار گرفت.

روش بررسی: در اين مطالعه با روش Disk Agar Difusion (DAD)، الگوی مقاومت آنتی‌بيوتيکی 392 سويه اشرشياکلی جدا شده از بيماران مختلف نسبت به 17 آنتی‌بيوتيک تعيين گرديد و سپس طبق دستورالعمل NCCLS با روش Combind Disk، باکتری‌های توليدکننده ESBLs در بين آنها مورد شناسايی قرار گرفت.

يافته‌ها: با تعيين الگوی مقاومت آنتی‌بيوتيکی اين سويه‌ها نسبت به 17 آنتی‌بيوتيک  مشخص گرديد که بيشترين درصد مقاومت نسبت به کربنی‌سيلين (06/78%) و کمترين مقاومت نسبت ايمی‌پنم (76/0%) می‌باشد. مقاومت نسبت به سه آنتی‌بيوتيک کربنی‌سيلين (06/78%)، کوتريموکسازول (21/63%) و پيپراسيلين (98/61%) بالاتر از 50% می‌باشد. در اين مطالعه از بين 392 اشرشياکلی 25/25% توليدکننده ESBL بودند که بررسی مقاومت در اين باکتری‌ها، نشان‌دهنده، مقاومت بالای آنها نسبت به ساير آنتی‌بيوتيک‌ها و مقاومت چندگانه در آنها می‌باشد.

نتيجه‌گيری: نتايج اين مطالعه حاکی از مقاومت بالای اشرشياکلی به ويژه سويه‌های توليد کننده ESBL، نسبت به آنتی‌بيوتيک‌های مختلف می‌باشد. با توجه به شيوع نسبتاً بالای باکتری‌های توليدکننده ESBL و مقاومت آنها نسبت به ساير آنتی‌بيوتيک‌ها، بايد از راهکارهای مهم کنترل عفونت مانند محدود نمودن مصرف از سفالوسپورين‌های وسيع‌الطيف، استفاده نمود.