1381/2/11، جلد ۶۰، شماره ۲، صفحات ۱۶۵-۱۷۱

عنوان فارسی استئوئيد استئومای دست: گزارش ده مورد از بخش ارتوپدی بيمارستان امام، ۷۸-۱۳۶۹
چکیده فارسی مقاله

مقدمه: استئوئيد استئوما يکی از تومورهای خوش خيم استخوانی می باشد. با توجه به نادر بودن اين تومور در دست، اغلب مورد تشخيص اين عارضه مشکل بوده و با تاخير صورت می گيرد.

مواد و روشها: در عرض ده سال از سال 1369 تا 1378، ده بيمار مبتلا به استئوئيد استئوما دست يا مچ دست در بخش ارتوپدی بيمارستان امام تحت درمان قرار گرفتند.

يافته ها: سن متوسط اين بيماران در زمان تشخيص 22/9 سال بود (از 14 تا 33 سال). پنج ضايعه در فالنکس پروگزيمال انگشتان، يک ضايعه در فالنکس ميانی انگشتان، يک ضايعه در فالنکس ديستال انگشت، يک مورد در استخوان هميت، يک مورد در استخوان لونيت، و يک مورد در استخوان کاپيتيت قرار داشت. زمان متوسط از شروع علائم تا درمان موفق بيماری به طور متوسط 20 ماه بود (4 تا 60 ماه). سه بيمار قبل از مراجعه به مرکز ما تحت عمل جراحی ناموفق قرار گرفته بودند که علت عدم توفيق در همه آنها تشخيص غير صحيح بود. همه بيماران تحت پيگيری قرار گرفتند که به طور متوسط زمان پيگيری 4/6 سال بود (از 6 ماه تا 9 سال). در هيچکدام از بيماران علائم عود يا عدم پاسخ به درمان جراحی مشاهده نشد. تنها در يک مورد از بيماران مبتلا به استئوئيد استئومای انگشت که تشخيص و درمان با تاخير زياد (60 ماه) بعد از شروع علائم انجام شد محدوديت حرکتی مفصل PIP مجاور ضايعه باقی ماند.

نتيجه گيری و توصيه ها: برای تشخيص به موقع و درمان مناسب استئوئيد استئوما در دست، بايد به فکر اين عارضه و تظاهرات غير معمول آن در مقايسه با استئوئيد استئوما در ساير نقاط اسکلت بود. تشخيص صحيح و برنامه ريزی دقيق قبل از عمل، مهمترين عوامل در موفقيت درمان جراحی اين عارضه هستند.

کلیدواژه‌های فارسی مقاله

عنوان انگلیسی Osteoid osteoma of the hand (Case reports)
چکیده انگلیسی مقاله

Background: Osteoid osteoma is a well-known benign tumor of bone. It occurs in children and young adults and is rarely seen above the age of 40. It is uncommon in hand and wrist. If it occurs in hand and wrist, its diagnosis is difficult because of its unusual presentations both clinically and radiologically.

Materials and Methods: We encountered ten patients with osteoid osteoma of hand during the last ten years in orthopedic department of Emam university hospital from 1970 to 1979.

Results: The average age of ten patients with osteoid osteoma of the hand and wrist that were treated in Imam hospital from 1369 to 1378, was 22.9 years (range, 14 to 33 years). Five lesions were in proximal phalanx, one in middle phalanx, and one in distal phalanx. In the wrist, one lesion was in the capitate, one in the lunate, and one in the hamate. The average time from onset of symptoms to successful treatment was 20 months (range, 4 months to 60 months). Three of ten patients had had treatment elsewhere, all of them had had unsuccessful operative procedures related to incorrect diagnosis. All patients had a minimum follow-up of 6 months (range, 6 months to 9 years, mean: 4.6 years). The operative treatment were successful in all ten patients without any signs or symptoms of recurrence. Only limitation of proximal interphalangeal joint range of motion was remained in one patient due to 60 months delay in diagnosis and treatment.

Conclusion: High index of suspicion is necessary for diagnosis of osteoid osteoma of hand because of unusual presentation of it. The most important factors for successful treatment of osteoid osteoma of hand are accurate diagnosis and exact preoperative planning.

کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله Benign tumors of the hand,Benign tumors of the wrist

نویسندگان مقاله 24873---24874---24875---

نشانی اینترنتی http://tumj.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-1272&slc_lang=fa&sid=fa
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده General
نوع مقاله منتشر شده
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات