زمينه و هدف : کشت اوليه به‌دنبال جداسازی سلول‌ها از بافت انجام می‌گيرد. جداسازی و کشت اوليه‌ی ملانوسيت‌ها با توجه به نقش اين سلول‌ها در محافظت از بدن در برابر اشعه‌های مضر خورشيد، ايجاد رنگ پوست، قرنيه و مو بسيار با‌اهميت است. اين مطالعه به‌منظور راه‌اندازی نحوه‌ی جداسازی، کشت و تکثير ملانوسيت‌ها از پيش‌پوست نوزاد و پوست پلک افراد بزرگ‌سال و مقايسه‌ی دو نوع محيط کشت ملانوسيتی انجام شده است.

روش بررسی: برای کشت ملانوسيت‌ها از نمونه‌های پيش‌پوست و پلک استفاده شد. اپيدرم از درم، جدا و مخلوط سلولی حاصل از هضم اپيدرم در محيط‌های انتخابی ملانوسيتی کشت داده شد. برای تاييد ملانوسيت‌ها پس از جداسازی و کشت از تکنيک‌های ايمونوسيتوشيمی و واکنش زنجيره پليمراز معکوس استفاده شد.

يافته‌ها: نتايج نشان داد که کشت در عدم حضور فربول‌استر از لحاظ مورفولوژی و از لحاظ چسبندگی سلولی و ويژگی‌های فيزيولوژيکی ملانوسيت‌ها به‌مراتب مناسب‌تر است. به‌علاوه، در اين بررسی مشخص شد که ملانوسيت‌های جداشده از پلک افراد بزرگ‌سال به‌مراتب دندريتيک‌تر از ملانوسيت‌های جداشده از پيش‌پوست است و تعداد پاساژهای ملانوسيت‌های حاصل از پيش‌پوست بيش‌تر از ملانوسيت جداشده از پلک می‌باشد.

 نتيجه‌گيری: به‌صورت مرسوم برای کـشت ملانوسيـت‌ها از فربول‌اسـتر‌ها استفـاده می‌شود کـه در اين مطالعه کشت در عدم حضور فربول‌استر و با استفاده از فاکتورهای رشد، بهتر و مناسب‌تر بود. به‌علاوه ملانوسيت‌های حاصل از بافت‌های جـوان‌تر هم‌چون پيـش‌پـوست برای تحقيـقات با توجه ميـزان بيش‌تر قدرت تکثير توصيه می‌شود.