1392/3/11، جلد ۷۱، شماره ۳، صفحات ۱۷۹-۱۸۴

عنوان فارسی اثر سمپاتکتومی عروق کليوی در بيماران با فشارخون مقاوم به درمان
چکیده فارسی مقاله زمينه و هدف: فعال‌شدن سمپاتيک کليوی يکی از کليدهای اساسی فشارخون اوليه است. هدف از اين مطالعه تعيين تاثير و ايمنی سمپاتکتومی عروق کليوی در کاهش فشارخون است.
روش بررسی: در اين مطالعه تصادفی آينده‌نگر بيمارانی که علی‌رغم دريافت سه داروی ضدفشارخون يا بيش‌تر، فشارخون پايه سيستوليک mmHg160 يا بالاتر داشتند، به‌طور تصادفی انتخاب شده و تحت بررسی قرار گرفتند. يک گروه تحت درمان با قطع عصب سمپاتيک کليوی (Renal sympathetic denervation) و گروه ديگر (گروه کنترل) تحت ادامه درمان دارويی قبلی قرار گرفتند و تأثير دو پروتکل درمانی در کنترل فشارخون در طی شش‌ماه ارزيابی شد.
يافته‌ها: 117 بيمار (54%) از 212 بيمار اوليه برای قطع عصب سمپاتيک کليوی انتخاب شدند (گروه يک). 95 بيمار (46%) به‌مدت شش‌ماه تحت ادامه درمان دارويی به‌تنهايی قرار گرفتند (گروه دو). فشارخون بر‌اساس کنترل درمانگاهی پی‌گيری شد که در گروه يک، مقدار متوسط mmHg12/24±15/35 تغيير داشت (001/0P<). در مقابل گروه دو تغيير معنی‌داری از مقدار پايه نداشت (تغيير mmHg11/22±0/5 و (9/0P: سيستولی و 96/0P: دياستولی). در عرض شش ماه، 92% از 117 بيمار گروه يک، کاهش فشارخون mmHg20 يا بيش‌تر را در مقايسه با 15% از 95 نفر گروه کنترل نشان داد (001/0P:). در طول مطالعه هيچ عارضه جدی مشاهده نشد.
نتيجه‌گيری: به‌نظر می‌رسد می‌توان از روش قطع عصب سمپاتيک کليوی به‌عنوان روشی اثربخش و مطمئن به‌عنوان جايگزين درمان دارويی طولانی‌مدت در بيماران مقاوم به درمان‌های معمول ضدفشارخون استفاده کرد. هرچند مطالعات با طول مدت پی‌گيری طولانی‌تر و تعداد نمونه بيش‌تر جهت اثبات اين موضوع نياز است.
کلیدواژه‌های فارسی مقاله فشارخون, سمپاتکتومی, کليه, درمان دارويی, اثر درمانی

عنوان انگلیسی The effect of renal arteries sympathectomy on refractory hypertension
چکیده انگلیسی مقاله Background: Sympathetic complex of over-activation kidneys is one of the main causes of primary hypertension (HTN). We aimed to assess the efficacy and safety of sympathectomy using 5Fr mariner catheter ablation on patients with refractory hypertension.
Methods: In this prospective cohort study, patients who received three or more anti-hypertensive medications with 160mmHg systolic blood pressure (BP) or more were randomly included and divided into 2 groups. Cases in the first group were undergone to renal denervation and the second group was treated by previous antihypertensive medications. Both groups were followed for six month by assessing BP and adverse effects.
Results: One hundred and seventeenth patients (54%) out of 212 screened patients were included in the first group (renal denervation) and 95 patients as the second group. The mean of BP changes in the first group was 35/15 mmHg with standard deviation of 22/11mmHg. (P<0.001) in the second group, the mean changes of BP was not statistically significant. (5/0mmHg± 22/11, P=0.79 for systolic BP and P=0.96 for diastolic BP). 92% of 117 patients in the first group had a favorable BP decrease, which was defined as a 20mmHg or more decrease in BP, in comparison with 15% of 95 patients as controls (P=0.001). There was no observed complication after denervation in the first group.
Conclusion: It seems that the sympathetic renal denervation can be an effective and safe method for treatment of refractory hypertensive patients indeed of routine medications although further studies with longer follow up duration and more cases are suggested for confirming this issue.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله Blood pressure, kidney, medication, sympathectomy, treatment outcome

نویسندگان مقاله 24925---24926---24927---24928---

نشانی اینترنتی http://tumj.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-5006&slc_lang=fa&sid=fa
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده Special
نوع مقاله منتشر شده
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات