استافيلوکوک اورئوس يکی از عوامل اصلی عفونت‌های بيمارستانی و از علل مهم مرگ و مير و ناتوانی بيماران است. جمع‌آوری اطلاعات در مورد وضعيت کلونيزاسيون و مقاومت دارويی اين ارگانيسم اقدامی موثر در جهت پيشگيری از عفونت‌های بيمارستانی محسوب می‌شود. هدف از انجام اين مطالعه، تعيين ميزان شيوع ناقلين نازوفارنکس استافيلوکوک اورئوس مقاوم به متی‌سيلين و مقاوم به وانکومايسين در بخش‌های جراحی و همودياليز بيمارستان اميراعلم می‌باشد.
روش بررسی: اين تحقيق در قالب يک مطالعه مقطعی توصيفی بر روی مجموع 106 بيمار و پرسنل پرستاری بخش‌های همودياليز و جراحی بيمارستان اميراعلم در سال 1383 انجام شد. از همه افراد واجد شرايط مطالعه با استفاده از سواب پنبه‌ای نمونه از ناحيه نازوفارنکس تهيه و جهت کشت و آنتی بيوگرام به آزمايشگاه بيمارستان ارسال گرديد.
يافته‌ها: 26 نفر ( 5/24%) از 106 نفر افراد مورد مطالعه ناقل استافيلوکوک اورئوس بودند که در هشت نفر (5/7%) استافيلوکوک اورئوس مقاوم به متی‌سيلين بود. بيشترين ميزان شيوع کلونيزاسيون استافيلوکوک اورئوس در پرسنل بخش همودياليز بود که همگی مقاوم به متی‌سيلين بودند. ميزان شيوع در بيماران بخش همودياليز دو برابر بيماران بخش جراحی بود. موردی از مقاومت استافيلوکوک اورئوس نسبت به وانکومايسين مشاهده نشد.
نتيجه‌گيری: نتايج اين بررسی شيوع بالای کلونيزاسيون استافيلوکوک اورئوس مقاوم به متی‌سيلين را در نازوفارنکس پرسنل و بيماران بخش همودياليز نشان داد. از اين رو لازم است اقداماتی در جهت کنترل و کاهش ميزان کلونيزاسيون و توقف روند افزايش مقاومت آنتی‌بيوتيکی در بيمارستان صورت گيرد.