آرتروفيبروز يکی از عوارض مشکل بدنبال تروما و اعمال جراحی اطراف زانو می باشد، اين عارضه با محدوديت حرکات زانو خود را نشان داده و ناشی از تشکيل بافت فيبرو و چسبندگی ها در داخل زانو است. امروزه موارد آرتروفيبروز زانو، بعلت شروع سريع حرکات مفصل بدنبال جراحی، استفاده از CPM و اهميت دادن به فيزيوتراپی و بازتوانی زودرس، کاهش يافته است. مقاله ای که در پيش رو داريد نتايج آرتروليز آرتروسکوپيک را در 8 بيمار که طی سال های 1376 تا 1380، بعلت بازسازی ACL يا شکستگی های داخل زانو دچار محدوديت حرکتی زانو و آرتروفيبروز شده بودند، ارائه می کند. در اين روش، توسط آرتروسکوپ، ابتدا چسبندگی های ناحيه سوپراپاتلار پاچ و سپس ناودان های پاراپاتلار داخلی و خارجی و در صورت نياز ناحيه Notch آزاد می شود. در اين مطالعه متوسط ميزان بهبود در دامنه حرکتی پس از 12.5 ماه پيگيری، 61 درجه بود که قابل مقايسه با مطالعات خارجی می باشد.