| چکیده فارسی مقاله |
مقدمه: تشخيص سريع، درمان، ارزيابی و پيگيری عفونت ادراری از جمله اقدامت ضروری در راستای کاهش اسکار در پارانشيم کليه می باشد. اين مطالعه بمنظور 1) بررسی توانايی سنتی گرافی، اولتراسوند و پارامترهای بيولوژيک در شناسايی گرفتاری کليه در جريان پيلونفريت حاد، 2) ارزيابی رابطه بين کليرانس کراتينين و درگيری کليه، 3) مشخص نمودن فراوانی اسکار متعاقب پيلونفريت حاد انجام گرديد. مواد و روش ها: اين پژوهش بطور آينده نگر در 54 کودک (با ميانگين سنی 3.41±4.02 و گستره سنی 1 ماه تا 12 سال) که برای اولين بار با تشخيص پيلونفريت حاد در بخش بستری شده بودند، انجام گرفت. همه بيماران علاوه بر بررسی های بيولوژيک مثل شمارش گلبول های سفيد (WBC: White blood cell) و اندازه گيری (ESR: Erythrocyte sedimentation rate) و (CRP: C-reactive protein)، تحت سونوگرافی، سنتی گرافی کورتکس کليه در 5 روز اول شروع عفونت و سيستويورتروگرافی طی 10 روز اول بستری قرار گرفتند. از همه بيماران با اسکن غيرطبيعی حداقل سه ماه پس از شروع بيماری، مجددا سنتی گرافی بعمل آمد. يافته ها: از 54 بيمار مورد بررسی در 93 از 108 واحد کليه (86.1%) اسکن (DMSA: Technetium-99m dimercaptosuccinic acid) در فاز حاد بيماری غيرطبيعی گزارش گرديد. 42 کودک مجددا تحت سنتی گرافی قرار گرفتند که از اين تعداد در 8 شيرخوار در محدوده سنی زير يکسال 9 از 16 واحد کليه (56.25%)، در 16 کودک بين سنين 1 تا 5 سال 23 از 32 واحد کليه (71.87%) و در 18 بيمار بزرگتر از 5 سال 33 از 36 واحد کليه (93%) يافته ها به نفع پيدايش اسکار در پارانشيم کليه بود. فراوانی اسکار کليه در کودکان بزرگتر از 5 سال بيشتر از شيرخواران زير يکسال بود. از کل بيماران مورد بررسی فقط در 10 بيمار (18.5%) سونوگرافی غيرطبيعی گزارش گرديد. در سيستويورتروگرافی در 21 از 108 واحد کليه يافته ها بنفع برگشت ادراری بود. حساسيت پارامترهای بيولوژيک شامل WBC و ESR و CRP و سونوگرافی بترتيب 78.5%، 64.5%، 69.9% و 18.5% و ويژگی آنها بترتيب 40%، 33.3%، 13.3% و 80% بود. رابطه بين ميزان برطرف شدن تغييرات در پارانشيم کليه در اسکن پيگيری و افزايش کليرانس کراتينين از نظر آماری معنی دار بود (P<0.001). از طرف ديگر هيچگونه اختلاف معنی داری بين گروه ها در رابطه با WBC و ESR و CRP ديده نشد. نتيجه گيری و توصيه ها: نتايج حاصل از اين مطالعه نشان می دهد که در ارزيابی کودکان مبتلا به پيلونفريت و در معرض اسکار، استفاده از تکنيک سنتی گرافی می تواند از اعتبار و اطمينان بيشتری نسبت به سونوگرافی و پارامترهای بيولوژيک برخوردار باشد. در اين مطالعه بين کاهش تغييرات پارانشيم کليه در اسکن پيگيری و افزايش کليرانس کراتينين رابطه معنی داری از نظر آماری مشاهده شد. بعلاوه اين مطالعه نشان داد که تغييرات مشاهده شده در اولين اسکن ممکن است گذرا و موقتی باشد. به همين لحاظ ما پيشنهاد می کنيم حداقل سه ماه پس از شروع عفونت برای آگاهی از ماندگاری ضايعات و گذرا بودن آنها، از اين بيماران مجددا اسکن DMSA بعمل آيد. |
| چکیده انگلیسی مقاله |
Early diagnosis, treatment, investigation and follow up of children with urinary tract infection (UTI) are needed to minimize renal scarring. The aims of this study were 1) to evaluate the ability of DMSA scintigraphy, ultrasound and biological parameters in detecting renal parenchymal involvement in children with acute pyelonephritis (APN) 2) to assess the relation between renal parenchymal changes and creatinine clearance 3) to determine the incidence of renal scarring after APN.
Materials and Methods: We prospectively studied 54 children (median age 4.02± 3.41 range 1 month to 12 years) with first time symptomaticUTI. All patients had DMSA scan and ultrasonography within 5 days of admission. Erythrocyte sedimentation rate (ESR), C-reactive protein (CRP), white blood cell (WBC), was measured at the time of infection, and voiding cystourethrography was performed in all children within 10 days. When scintigraphy showed renal parenchymal changes, repeat DMSA scan was done at least 3 months after initial infection.
Results: Changes on the DMSA scan were found in 93/108 (85.5 percent) renal units in 54 children during acute pyelonephritis. Among 42 children who had underwent repeat scintigraphy , renal scars were found in 9 of 16 (56.25 percent ) renal units in 8 infants under 1 year ,23 of 32 (71.87 percent) in 16 children aged 1-5 years, and 33 of 36(91 percent ) in 18 patients older than 5 years. Ultrasonography showed renal changes in 20 of 108 (18.5 percent) kidneys. Reflux was seen in 21 of 108 (19.44 percent ) renal units. The sensitivity of ESR, CRP, WBC, and ultrasonography was 78.5 percent , 64.5 percent , 69.9 percent , 18.5 percent respectively, and the specificity of them was 40 percent, 33.3 percent, 13.3 percent,
80 percent respectively. There was a positive correlation between renal parenchymal involvement and creatinine clearance level (p<0.001).
We found no difference between groups with or without scars with respect to levels of ESR, CRP, and WBC.
Conclusion: The present study suggest that DMSA scan may be a more reliable method of investigation than ultrasonography and biological parameters for identifying children at risk of permanent renal lesion. Additionally we found positive correlation between renal parenchymal change and creatinine clearance level. In order to detect persistent changes, it is suggested that DMSA scintigraphy should be performed at least three months after UTI.
|
