| مقدمه: تاکنون تنها گزارشات معدودی در مورد شيوع نئوپلاسم های پلک در کشورهای آسيايی وجود داشته است که در مقايسه با آمار کتب مرجع، تفاوت هايی دارند. باتوجه به اين اختلاف آماری برآن شديم تا آماری از شيوع اين تومورها در کشورمان تهيه نماييم. مواد و روش ها: يک مطالعه مقطعی توصيفی و گذشته نگر بر روی پرونده بيماران مراجعه کننده طی سال های 77-1368 در بيمارستان فارابی انجام گرديد. يافته ها: در اين مطالعه، 1103 بيمار مبتلا به نئوپلاسم پلک، از لحاظ مشخصات هيستوپاتولوژيک و اپيدميولوژيک تومور مورد بررسی قرار گرفتند. 44% اين بيماران مبتلا به نئوپلاسم های خوش خيم پلک و 56% مبتلا به نئوپلاسم های بدخيم پلک بودند. در اين بررسی شايعترين نئوپلاسم های خوش خيم پلک بترتيب عبارتند از: خال (37.7%)، هاماتورم (19.6%)، پاپيلوم (15.9%)، نوروفيبروم (7%) و پيلوماتريکسوما (5.1%)، شايعترين نئوپلاسم های بدخيم پلک بترتيب عبارتند از: BCC با (78.8%) و SCC با (11.8%). ملانوم بدخيم (2.4%) و کارسينوم غدد سباسه (1.9%). ميانه سن تشخيص در نئوپلاسم های خوش خيم پلک 36 سال و در نئوپلاسم های بدخيم 57 سال بود. شايعترين محل آناتوميک درگيری در نئوپلاسم های خوش خيم بترتيب پلک فوقانی (206 مورد)، پلک تحتانی (133 مورد)، کانتوس داخلی (20 مورد) و کانتوس خارجی (3 مورد) و در نئوپلاسم های بدخيم بترتيب پلک تحتانی (268 مورد)، پلک فوقانی (117 مورد)، کانتوس داخلی (53 مورد) و کانتوس خارجی (17 مورد) بودند. نتيجه گيری و توصيه ها: در اين مطالعه شيوع نئوپلاسم های بدخيم در پلک چپ بيشتر از نئوپلاسم های خوش خيم بود، وليکن شيوع نئوپلاسم های خوش خيم و بدخيم در پلک راست تقريبا برابر مشاهده گرديد. |