مقدمه: يکی از مسايل مورد بحث در رشته های مختلف دندانپزشکی بررسی اثر نيروهای اعمال شده به دندان و ترميمی های دندانی است که پس از معالجه دندان به آن وارد می شود. باتوجه به اينکه هر جسم يا ماده دارای يک حد نهايی برای تحمل تنش ها می باشد لذا کاربرد نيروهای بيش از حد توان باعث می گردند تا سلامت و کيفيت آنرا تغيير دهند. بطور متداول نيروهای مضغی از ناحيه مولرها به سمت ثنايای ميانی کاهش می يابند. ميانگين تقريبی نيروهای اعمال شده بر روی دندان مولر 170 پوند برابر 565 نيوتن، پره مولرهای 70 پوند و ثنايای ميانی در حدود 37 پوند برابر با 155 نيوتن تخمين زده می شوند. اين نيروها با افزايش سن بدلايل متنوع زيادتر می شوند. لذا برای يک دندانپزشک بررسی اثر نيروهای وارده بر روکش و سمان زيرين آنها از اهميت ويژه ای برخوردار است. بنابراين او می تواند نکات ضعف در درمان Crown ها را شناخته و در رفع آن تدابير لازم را رعايت نمايد. باتوجه به اينکه روش Finite element در سه دهه اخير در حل معضلات دندانپزشکی نقش ارزشمندی داشته است اين مطالعه انجام پذيرفت. هدف از اين مطالعه بررسی الگوی توزيع تنش بر سمان مصرفی بين Crown و عاج دندان ثنايای ميانی بود.

مواد و روش ها: بدين منظور از روش (FE: Finite element) که يک روش دقيق آناليز کامپيوتری است استفاده گرديد لذا باتوجه به مطالب مذکور مدل دندان سانترال بالا توسط کامپيوتر ترسيم و آناتومی مدل دندان بدقت ملحوظ گرديد تا يک مدل کامپيوتری ايده آل بوجود آيد. نيروهای تنش زا با زوايای 30 و 50 درجه به لبه انسيزولينگوالی و يک سوم انسيزالی ناحيه لينگوال محور طولی دندان وارد گرديد. باتوجه به کتب و مقالات مرجع اطلاعات لازم به کامپيوتر منتقل و کامپيوتر آن Super sap انتخاب گرديد.

يافته ها: نتايج حاصل از روش دوبعدی نشان می دهند که ميزان تنش برشی بوجود آمده در سمت لينگوال متفاوت از مقدار آن در سمت باکال است. در بارگذاری دوم (روش سه بعدی) ميزان تنش در سمت لينگوال ناحيه طوق بمقدار چشمگيری کاهش می يابد و به حدود 10 مگاپاسکال می رسد که اين مقدار کمتر از ميزان تحمل سمان زيرين روکش می باشد درصورتيکه در بارگذاری اول مقدار تنش برابر با 17.8 مگاپاسکال است که اين مقدار بيش از حد قابل تحمل آن است. مقايسه تنش های ايجاد شده در سمان زيرين روکش ممکن است بستگی به آلياژ انتخاب شده و ضخامت ساختار فلزی Crown آن داشته باشد.

نتيجه گيری و توصيه ها: باتوجه به استحکام بسياری از سمان ها اعمال نيروی زياد ممکن است منجر به شکست لايه سمان در فاصله بين عاج دندان و ساختار فلزی شود و در نهايت منجر به شکست در درمان دندان مورد معالجه گردد.