هدف: بررسی تاثير ليزر آرگون سبز به روش Grid در بيماران مبتلا به ادم ماکولای منتشر ناشی از ديابت بر نتيجه بينايی و از بين رفتن ادم در ناحيه ماکولا. مواد و روش: در اين مطالعه براساس اطلاعات موجود (Existing data) پرونده 84 چشم از 62 بيمار با ادم منتشر ماکولا ناشی از ديابت که رتينوپاتی آنها در مرحله غير پروليفراتيو بوده است و بين سالهای 1371 تا 1374 در بيمارستان فارابی تهران درمان شده بودند مورد بررسی قرار گرفت. تشخيص ادم قابل ملاحظه کلينيکی با استفاده از لنز تماسی گلدمن و بيوميکروسکوپ اسليت لامپ صورت گرفت. تمامی بيماران مورد مطالعه در ناحيه ماکولا ضخيم شدن رتين به اندازه مساحت دو ديسک و يا بيشتر داشتند، و بخشی از (Fovea-Avascular-Zone (FAZ نيز گرفتار بود. در تمام بيماران آنژيوگرافی فلورسينی با استفاده از فلورسئين سديم 10% انجام شده بود. اين بيماران با روش Grid تحت درمان با ليزر آرگون سبز قرار گرفته بودند. در تمام مناطقی که رتين ضخيم شدگی نشان می داد و نيز مناطق بدون جريان خون و مناطق دارای Leakage واضح داخل رتين از فاصله 500 ميکرون از مرکز FAZ تا شعاعی برابر با دو قطر ديسک درمان با ليزر شده بودند اسپات های 100 ميکرون جدا از هم به فاصله يک اسپات در تمام منطقه درمان گذاشته می شد. بيماران به فاصله 4 ماه بعد از اتمام اولين ليزر و سپس به صورت مرتب هر 4 ماه يکبار معاينه می شدند. در صورتی که در معاينه ماکولا با لنز تماسی و بيوميکروسکوپ و نيز در آنژيوگرافی، ادم قسمت مرکزی (FAZ) مشاهده می شد، درمان اضافی انجام می شد ديد بيماران قبل و بعد از درمان و نيز وضعيت ادم ماکولا بعد از درمان ثبت می گرديد. مدت پيگيری از حداقل 16 تا 48 ماه و بطور متوسط 6.42±24.5 ماه بود. نتايج: 84 چشم از 62 بيمار با ادم منتشر ماکولا ناشی از ديابت مورد بررسی قرار گرفت. سن بيماران از 32 تا 78 سال و متوسط 11.44±56.26 سال بود. 34 مورد مرد (54/8 درصد) و 28 مورد (45/2 درصد) بودند. 12 بيمار (14/2 درصد) ديابت نوع I و 50 بيمار (85/5 درصد) ديابت نوع II داشتند. دوره ديابت از 2 سال تا 28 سال و بطور متوسط 43 مورد چشم راست و 41 مورد چشم چپ درمان شده بود. در 15 چشم (11/9%) افزايش ديد داشتيم. در 55 چشم (65/4 درصد) ديد، ثابت ماند که اين عدم تغيير ديد، به لحاظ آماری معنی دار بود (P<0.0005) و در 19 چشم (22/7 درصد) کاهش ديد داشتيم. از بين رفتن ادم در ناحيه FAZ همراه با از بين رفتن ادم ماکولا در قسمت پريفری، در 38 چشم (45/2 درصد) مشاهده شد. از بين رفتن ادم در ناحيه FAZ همراه با باقی ماندن ادم به صورت دائمی در پريفری ماکولا در 22 چشم (26/2 درصد) و باقی ماندن ادم به صورت دائمی در ناحيه FAZ در 24 چشم (28/5 درصد) مشاهده شد. بطور کلی در 71/4 درصد چشم ها ادم در قسمت FAZ از بين رفت که به لحاظ آماری معنی دار بود (P<0.0005). استنتاج: انجام ليزر به روش Grid يک روش درمانی موثر در ثابت نگه داشتن و يا بهبودی ديد چشم در بيماران مبتلا به ادم منتشر ماکولا ناشی از ديابت می باشد و نيز منجر به کاهش ادم کلينيکی قابل ملاحظه در اين بيماران می گردد.