از 230 بيمار مبتلا به اختلالات گوارشی مراجعه کننده به بخش گاستروآنترولوژی بيمارستان امام خمينی، بيوپسی به عمل آمده و کليه نمونه ها مورد بررسی باکتريولوژيک قرار گرفتند. از اين تعداد بيمار 200 مورد هليکوباکترپيلوری جدا گرديد. 100 نفر از اين بيماران بوسيله ساب سيترات بيسموت توام با تتراسيکلين و مترونيدازول به مدت دو هفته تحت درمان قرار گرفتند. 100 بيمار ديگر بوسيله رانيتيدين به همراه آموکسی سيلين معالجه گرديدند. کليه بيماران، يک ماه پس از دوره درمان، مجددا مورد بررسی اندوسکوپيک نتيجه درمان قرار گرفتند و جهت بررسيهای باکتريولوژيک، نمونه بيوپسی تهيه و به آزمايشگاه ارسال گرديد. نمونه ها در آزمايشگاه از نظر وجود هليکوباکترپيلوری مورد آزمايش قرار داده شدند. به همين ترتيب در دو نوبت ديگر، يعنی 6 ماه و 12 ماه پس از معالجه، بيماران از نظر وجود باکتری و عود بيماری بررسی گرديدند. در گروه اول پس از درمان کامل، در 79 نفر از 88 بيمار کنترل شده، باکتری ريشه کن شده و در 9 نفر باکتری کماکان وجود داشت. در گروه دوم (بيمارانی که بوسيله داروهای غيربيسموت معالجه گرديدند) در 21 نفر از 88 بيمار کنترل شده، باکتری ريشه کن شده و 67 نفر از آنان همچنان حامل باکتری بودند. نتايج حاصله از اين بررسی تا يک سال ثابت مانده و هيچگونه تغييری مشاهده نگرديد. به هر حال، در افرادی که باکتری در آنها ريشه کن شده، زخم دوازدهه نيز بهبود يافت.