1385/8/10، جلد ۶۴، شماره ۱۲، صفحات ۴۸-۵۶

عنوان فارسی بررسی حداکثر قدرت ايزومتريک توليد شده در سه وضعيت استاتيک باربرداری
چکیده فارسی مقاله

در مورد وجود بهترين روش برای باربرداری همچنان ترديد وجود دارد. هدف مطالعه حاضر مقايسه توان توليد حداکثر نيروی انقباضی ايزومتريک در سه وضعيت استاتيکی باربرداری با خم شدن کمر(stoop)، نيمه چمباتمه(semi -squat) و ايستاده از آرنج (arm lifting) به عنوان يکی از جنبه‌های موثر در توصيه روش باربرداری مناسب به افراد می باشد.
روش بررسی: اين بررسی به صورت شبه تجربی بر روی 30 نفر از زنان سالم با ميانگين سنی 37/22 سال انجام گرديد. آزمون شوندگان پس ازايستادن برروی دستگاه Lift Track TM داينامومتر دستگاه را با حداکثر توان به طرف خود می‌کشيدند. مرتبه اول به عنوان گرم شدن و ميانگين اعداد بدست آمده در دو مرتبه بعدی به عنوان مقادير حداکثر نيروی انقباضی ايزومتريک برای آن وضعيت در نظر گرفته شدند. برای بررسی آماری از نرم افزار SPSS ويراست 10 استفاده به عمل آمد.
يافته‌ها: مقدار نيروی ايزومتريک بدست آمده در وضعيت نيمه چمباتمه بطور معنی داری از دو وضعيت ديگر بيشتر بود (001/0p<) همچنين مقدار اين نيرو در وضعيت stoop نيز بيشتر از وضعيت arm lifting بود. (001/0p<)
نتيجه‌گيری: توان توليد بيشتر حداکثر نيروی ايزومتريک در وضعيت semi-squat می‌تواند به عنوان يکی از موارد مثبت برای توصيه اين روش نسبت به دو روش ديگر در نظر گرفته شود. تفاوت‌های ايجاد شده در وضعيت بيومکانيکی و تغيير الگوی فعاليت عضلات در وضعيت‌های متفاوت باربرداری می‌توانند توجيه‌کننده نتايج بدست آمده باشند. به نظر می‌رسد که فعاليت عضله چهار سر رانی در طی بار برداری semi-squat نسبت به دو وضعيت ديگر علت اصلی برای توليد نيروی ايزومتريک بيشتر در اين وضعيت باشد. بنابراين، توجه به قدرت مناسب عضلات چهار سر رانی هنگام توصيه اين روش بسيار ضروری است.

کلیدواژه‌های فارسی مقاله حداكثر قدرت ايزومتريك، الگوهاي باربرداري، باربرداري با خم شدن كمر، باربرداري نيمه چمباتمه، باربرداري ايستاده از آرنج

عنوان انگلیسی Maximum Voluntary Isometric Contraction produced in three static lifting styles
چکیده انگلیسی مقاله Background: There is considerable professional debate over which technique is the best for lifting. The aim of this study is to compare three static lifting styles, the stoop, semi-squat and arm lift, using maximum isometric voluntary contraction (MIVC) as one indicator for recommending a lifting style.
Methods: Thirty healthy women (mean age: 22.37 years) participated in this quasi-experimental study. They performed the tests in static postures by standing on the platform of the Lift TrackTM and pulling the dynamometer of the instrument with maximum effort in three lifting styles: the stoop, semi-squat and arm lift. The subjects warmed-up by practicing the lifts first. The mean MIVC from the two other sets of lifts were used for statistical analysis by repeated measurements and SPSS (ver.10) software.
Results: There were significant differences between the MIVC of the three lifting styles in this study. The largest MIVC was for the semi-squat lift and was the least was for the arm lift (p<0.001). The MIVC of the stoop lift was larger than that of the arm lift (p<0.001).
Conclusion: The largest MIVC for the semi-squat lift suggests that this style is useful for lifting objects from the floor. The differences in biomechanical and muscle pattern activity changes could explain these results. It seems that activation of the quadriceps muscles in the semi-squat lift was a main factor for producing more MIVC, so when this style is recommended for lifting, attention to the power of the quadriceps is important.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله MIVC, Stoop lift, Semi-squat lift, Arm lift, Lifting styles

نویسندگان مقاله 25308---25309---25310---25311---25312---

نشانی اینترنتی http://tumj.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-859&slc_lang=fa&sid=fa
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده General
نوع مقاله منتشر شده
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات