|
|
1385/8/10، جلد ۶۴، شماره ۱۲، صفحات ۸۴-۹۰
|
|
|
| عنوان فارسی |
بررسی نتايج کوتاه مدت Percutaneous Coronary Intervention در بيماران ديابتی و غير ديابتی |
|
| چکیده فارسی مقاله |
عليرغم پيشرفتهای اخير در زمينهPercutaneous Coronary Intervention (PCI) ، هنوز در مورد نتايج آن در بيماران ديابتی اختلاف نظرات زيادی وجود دارد. هدف از اين مطالعه مقايسه نتايجPCI بين دو گروه ديابتی و غير ديابتی در طی مدت بستری در بيمارستان است.
روش بررسی: در اين مطالعه 115 بيمار ديابتی و 115 بيمار غير ديابتی بستری شده جهت انجام PCI در مرکز قلب بيمارستان امام خمينی در سالهاي83 و 84 در يک مطالعه تحليلی از نوع cohort وارد شدند. اطلاعات مربوط به خصوصيات بالينی، آنژيوگرافيک، Proceduralو Post procedural (24ساعت) بيماران در فرم مربوط به هر بيمار وارد شد. دادهها از طريق آزمونهای آماری Chi-square, Independent t- test و Fisher's Exact test آناليز شد.
يافتهها: بيماران ديابتی مسنتر بودند. کلاس آنژينی، ريسک فاکتورهای همراه بيشتر و Ejection Fraction پايينتری داشتند. ضايعات بيماران ديابتی طولانیتر بوده، بيشتر در ناحيه پروگزيمال عروق قرار داشتند، ولی ميزان موفقيت، عوارض ماژور (مرگ، روسکولاريزاسيون، Q Wave MI، CVA) و عوارض مينور (عوارض عروق محيطی و کرونر، ادمپولمونر و ايسکمی) در دو گروه تفاوت معنیدار نداشت.
نتيجهگيری: ديابت به عنوان يک فاکتور مستقل بر روی نتايج کوتاهمدتPCI مؤثر نبوده و در اين بيماران PCI با نتايج مطلوب قابل انجام است. |
|
| کلیدواژههای فارسی مقاله |
اینترونشن،کرونر، دیابت |
|
| عنوان انگلیسی |
Short term outcome of Percutanous Coronary Intervention in diabetic and non-diabetic patients |
|
| چکیده انگلیسی مقاله |
Background: Despite recent improvement in coronary intervention, there are many controversies about it’s results in diabetic patients. The goal of this study is comparison of in hospital outcome of diabetics after coronary intervention with nondiabetics.
Methods: In this study 115 diabetic and 115non diabetic patients who admitted for coronary intervention in our center during 1383&84 were entered in an analytic study of Cohort type. Datas about clinical, aniographic, procedural and post procedural (24hours) characteristics were entered in each patient’s form. Independent T test,chi-square and Fisher’s exact test were used for analyzing datas.
Results: The Diabetic Patients were most often older men, and they had higher angina class, more co-risk factors and lower ejection fractions. Diabetic’s lesions were longer and more located in proximal portion of vessels. But success rate, major complication (death, revascularization, Q Wave MI and CVA), and minor complications (coronary/peripheral arteries complication, pulmonary edema, ischemic ECG) had no significant differences between two groups.
Conclusion: Diabetes mellitus does not affect short outcomes of coronary intervention as an independent factor. So intervention could be done in these patients with considering favorable outcomes. |
|
| کلیدواژههای انگلیسی مقاله |
coronary intervention,short outcome,success rate |
|
| نویسندگان مقاله |
25328---25329---25330--- |
|
| نشانی اینترنتی |
http://tumj.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-864&slc_lang=fa&sid=fa |
| فایل مقاله |
فایلی برای مقاله ذخیره نشده است |
| کد مقاله (doi) |
|
| زبان مقاله منتشر شده |
fa |
| موضوعات مقاله منتشر شده |
General |
| نوع مقاله منتشر شده |
|
|
|
|
برگشت به:
صفحه اول پایگاه |
نسخه مرتبط |
نشریه مرتبط |
فهرست نشریات
|
