در اغلب نوزادان در غياب علايم بالينی يا اختلالات خونی شاخص های خونی متغيری ملاحظه می‌گردد که تحت تأثير عوامل متعددی می باشند. هدف از اين مطالعه بررسی برخی از عوامل موثر بر شاخص های هماتولوژيک نوزادان در زايمان طبيعی و سزارين می‌باشد.
روش بررسی: در طی يک مطالعه توصيفی مقطعی شاخص های هماتولوژيک وريد نافی در 150 نوزاد در دو مرکز آموزشی درمانی در دی ماه 1383 بررسی شدند. شاخص‌های خونی وريد نافی در دو گروه زايمان طبيعی (75 نفر) و سزارين الکتيو (75 نفر) شامل لکوسيت‌ها، نوتروفيل، پلاکت، هماتوکريت و همچنين تأثير نوع زايمان، جنسيت، وزن هنگام تولد، سن حاملگی، مدت زمان فازهای زايمانی، گراويديتی، پاريتی،‌ بر ميزان شاخص‌های خونی مورد بررسی قرار گرفت.
يافته‌ها: در گروه زايمان طبيعی ميانگين کليه شاخص‌های خونی به جز لنفوسيت بالاتر از سزارين است (001/0P<). هموگلوبين و هماتوکريت در نوزادان پسر بالاتر بوده و با افزايش سن حاملگی بيشتر می شود (001/0P<). سطح هماتوکريت و پلاکت با افزايش وزن نوزاد بيشتر می شود (001/0P<). افزايش گراويديتی و پاريتی موجب کاهش شاخص‌های خونی به جز لنفوسيت می‌شود(001/0P<). افزايش مدت زمان فازهای زايمانی موجب افزايش شاخص‌های خونی به جز لنفوسيت و هموگلوبين می‌شود(001/0P<).
نتيجه‌گيری: در ارزيابی شاخص‌های هماتولوژيک نوزادان بايد به عوامل مؤثر بر اين شاخص‌ها از جمله روش زايمان، جنسيت،‌ وزن تولد، سن حاملگی، گراويديتی، پاريتی، مدت زمان فازهای زايمانی توجه شود.