درمان سل در طی دهه گذشته دچار تحولات شگرفی شده است. در ابتدا درمان طولانی مدت توصيه می شد ولی بعلت عدم پذيرش بيمار و مقاومت دارويی ايجاد شده، درمانهای کوتاه مدت رايج گرديد. هم اکنون بيشتر منابع، درمان کوتاه مدت (شش ماهه) را توصيه می کنند. در مطالعه ما که يک مطالعه توصيفی گذشته نگر بود هدف، بررسی نتايج درمان سل و ميزان عود در بيماران درمان شده با رژيم درمانی کوتاه مدت سه دارويی يا چهار دارويی بوده است. در اين راستا تعداد 24 بيمار مبتلا به سل ريوی و خارج ريوی را که از آغاز سال 1367 تا پايان 1371 در بخش اطفال بيمارستان امام خمينی بستری شده و تحت درمان رژيم کوتاه مدت سه دارويی يا چهار دارويی قرار گرفته بودند، مورد بررسی قرار داديم. رژيمهای درمانی استفاده شده در اين بيماران «کموتراپی کوتاه مدت تهاجمی مداوم، برای تمام بيماران مبتلا به سل ريوی يا خارج ريوي» بود. از 24 بيمار مورد مطالعه ما چهار مورد بعلت پيگيری ناقص از مطالعه خارج شده و 20 مورد، حداقل به مدت يکسال و حداکثر 4 سال بعد از شروع درمان پيگيری شدند. با اين پيگيری در هيچيک از 20 بيمار فوق عود مشاهده نگرديد و 100% بيماران به رژيم درمانی کوتاه مدت پاسخ دادند.