حدود 30% از زوجها علی رغم عدم تمايل به باروری، از هيچگونه روش پيشگيری از بارداری استفاده نمی نمايند و اين امر منجر به بروز حاملگی ناخواسته می گردد. در اين مطالعه که از نوع مقطعی می باشد، 4177 خانم که حداقل دارای 1 فرزند زنده بوده و به منظور زايمان به 12 بيمارستان آموزشی تهران در سال 1375 مراجعه نموده اند، مورد پرسشگری در زمينه استفاده قبلی از وسايل پيشگيری از حاملگی و خواسته يا ناخواسته بودن حاملگی اخير قرار گرفتند. داده های حاصله براساس مدل رگرسيون لجستيک مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. در طی اين مطالعه 20/3% از افراد در حاليکه هيچگونه تمايلی به حاملگی نداشتند، از هيچ روش پيشگيری استفاده ننموده اند، 41/1% از افرادی که از يک روش پيشگيری از بارداری استفاده می نموده اند، دچار حاملگی ناخواسته گرديده اند. براساس مدل بدست آمده سن، تحصيلات، آشنايی قبلی زن با روشهای تنظيم خانواده و تحصيلات همسر وی از عوامل موثر در استفاده از پيشگيری از حاملگی می باشد و خانمهای گروه سنی 20 سال و کمتر و همچنين بيش از 35 سال و افراد بيسواد از خطر نسبی عدم استفاده از روشهای پيشگيری بالاتری برخوردار می باشند. تفاوت چندانی در خطر عدم استفاده از روش، با توجه به جنس فرزند قبلی بين فرزند دختر و پسر وجود ندارد. اين موضوع بيانگر ارتقا بينش و فرهنگ باروری خانواده های ايرانی در خصوص جنسيت و تعداد فرزندان می باشد. بجاست که سياستگزاران در زمينه سوادآموزی، آموزش و مشاوره صحيح روشهای پيشگيری از بارداری و ارتقا کيفی ارائه خدمات مذکور سياست مناسب تری اتخاذ نمايند.