هدف پژوهش، طراحی الگوی ارزيابی بخشهای آموزشی بالينی، با توجه به ماهيت خاص رشته های تخصصی و فوق تخصصی به منظور بهبود شرايط لازم، جهت پرورش مهارتهای علمی و عملی، قضاوت بالينی و ارتقای کيفيت آموزش پزشکی در بيمارستانهای آموزشی است. برای انجام اين پژوهش يک الگوی اعتبارسنجی طراحی شد. اين الگو يکی از روشهايی است که می تواند در شناسايی نقاط قوت و ضعف بخشهای آموزشی بالينی بيمارستانهای دانشگاهی موثر باشد. گامهايی که در کاربرد اين الگو برداشته شد به شرح زير می باشد: 1) بيان عوامل و اجزای تشکيل دهنده نظام مورد ارزشيابی. 2) تعيين استاندارد برای هريک از اجزا. 3) گردآوری داده های مورد نياز درباره عوامل و اجزا. 4) تعيين اهميت هريک از عوامل و اجزای نظام مورد ارزشيابی. 5) تحليل داده های گردآوری شده، تلفيق آنها و رتبه بندی نظام مورد ارزشيابی بيمارستانهای فوق با مقايسه رتبه بندی سه درجه ای (قوی، رضايت بخش، غير رضايت بخش). نتايج بدست آمده نشان می دهد که کيفيت و وضع موجود بيمارستانهای مورد مطالعه با استانداردهای تدوين شده در سطح رضايت بخش است. اما به منظور دستيابی به «درجه قوي» بايد تلاش بيشتری انجام پذيرد.