سابق بر اين، درمان سارکومهای استخوانی راديوتراپی به ميزان 4000-2000 راد (rad) اشعه بود که اين روش درمان بخاطر عوارضی که دربرداشت از طرفداران آن کاسته شد. بعد از اينکه درمان را با راديوتراپی شروع می کردند حدود 5/5-2/5 سانتی متر بالای محل ابتلا عضو را قطع می کردند و سپس راديوتراپی را ادامه می دادند. با اين روش درمانی شانس زنده ماندن بعضی از سارکومها مانند استئوسارکوم بعد از دو سال به ميزان کمتر از 20% بوده است (ولی در بعضی از تومورهای استخوانی مدت زنده ماندن بيشتر می باشد). با پيشرفت علم پزشکی درمان جديدی برای سارکومهای استخوانی پيشنهاد گرديد و آن عبارت بود از شيمی درمانی بطوريکه در ابتدا بيمار را بمدت حداقل 4-2 هفته شيمی درمانی کرده و سپس عضو را قطع می کردند که با اين شيوه درمانی شانس زنده ماندن را از 77-52% بمدت پنج سال رسانيده اند و امروزه در بسياری از کشورهای جهان بويژه آمريکا، اروپا و ژاپن از اين روش درمانی پيروی می کنند. در حال حاضر درمان جديدتری برای سارکومهای استخوانی ارائه شده است و آن عمل limb salvage می باشد. شانس زنده ماندن بيمارانی که مورد مطالعه و درمان مذکور قرار گرفتند در کندروسارکوم چهار سال می باشد که با مقايسه با شانس زنده ماندن گزارش شده از مراکز ديگر تقريبا برابری می کند، ولی عود آن کمی بيشتر از آن مراکز می باشد؛ شانس زنده ماندن بيماران مبتلا به استئوسارکوم بيشتر از دو سال است و در ضمن معلوم شده که از نظر سنی دخترها دو سال زودتر از پسرها به استئوسارکوم مبتلا می شوند و در افراد بلند قد نيز استئوسارکوم شايعتر است. در giant cell tumor (غده با سلولهای غول آسا) شانس زنده ماندن بيشتر از استئوسارکوم بوده است بطوريکه برای بيماری که دچار اين عارضه در ناحيه زانو بود عمل فيوژن (Fusion) بعد از برداشتن کامل تومور انجام شد و اکنون که پنج سال از عمل او می گذرد هنوز عود و متاستاز ريوی در وی مشاهده نشده است.