1392/5/10، جلد ۷۱، شماره ۵، صفحات ۳۰۳-۳۰۷

عنوان فارسی مقايسه اندازه‌گيری اشباع اکسيژن خون شريانی با پالس اکسی‌متری و نمونه خون شريانی در بيماران بخش مراقبت‌های ويژه قلبی
چکیده فارسی مقاله زمينه و هدف: پالس اکسی‌متری به‌شکل وسيعی در بخش مراقبت‌های ويژه به‌عنوان راهنمای مداخلات درمانی مورد استفاده قرار می‌گيرد. مطالعات کمی در مورد دقت و صحت پالس اکسی‌متری در بخش مراقبت‌های ويژه قلبی صورت گرفته است. هدف ما از اين مطالعه، مقايسه پالس اکسی‌متری با ميزان اشباع اکسيژن نمونه خون شريانی در طی پی‌گيری بالينی روتين اين بيماران و بررسی تاثير اسيدوز خفيف بر آن بود.
روش بررسی: در يک مطالعه آينده‌نگر تحليلی، 80 بيمار بستری در بخش مراقبت‌های ويژه قلبی بعد از عمل جراحی قلب باز مورد بررسی قرار گرفتند. يک و يا چندين نمونه از شريان راديال بيمار گرفته و در همان حين پالس اکسی‌متری مداوم برقرار گرديد. حدود 137 نمونه جمع‌آوری شد و ميزان اشباع اکسيژن خون شريانی (SaO2) و پالس اکسی‌متری (SPO2) ثبت گرديد.
يافته‌ها: ميانگين اختلاف بين ميزان اشباع خون شريانی و پالس اکسی‌متری 6/1±12/0 درصد بود. در کل 137 نمونه ضريب همبستگی پيرسون نشان‌گر ارتباط معنی‌دار بين SaO2 و SPO2 در بيماران با هموگلوبين نرمال بود (001/0P< و 754/0r=)، هم‌چنين در 47 بيمار با اسيدوز خفيف نيز بين SaO2 و SPO2 ارتباط منطقی وجود داشت (ضريب همبستگی پيرسون 799/0 و 001/0P<). در اين نمونه‌ها نيز اختلاف بين SPO2 و SaO2 5/1±05/0 درصد بود.
نتيجه‌گيری: داده‌ها نشان داد که در بيماران با هموديناميک پايدار و هنگامی‌که کيفيت سيگنال‌های پالس اکسی‌متری خوب است، پالس اکسی‌متری به‌صورت قابل اعتمادی SaO2 را نشان می‌دهد. اسيدوز خفيف ارتباط بين SaO2 و SPO2 را تغيير نمی‌دهد. بنابراين، پالس اکسی‌متری مونيتورينگ مفيد برای اشباع اکسيژن شريانی در بيماران با هموديناميک پايدار می‌باشد.
کلیدواژه‌های فارسی مقاله اسيدوز, اشباع اکسيژن شريانی, پالس اکسی‌متری

عنوان انگلیسی Comparison of pulseoximetry oxygen saturation and arterial oxygen saturation in open heart intensive care unit
چکیده انگلیسی مقاله Background: Pulseoximetry is widely used in the critical care setting, currently used to guide therapeutic interventions. Few studies have evaluated the accuracy of SPO2 (puls-eoximetry oxygen saturation) in intensive care unit after cardiac surgery. Our objective was to compare pulseoximetry with arterial oxygen saturation (SaO2) during clinical routine in such patients, and to examine the effect of mild acidosis on this relationship.
Methods: In an observational prospective study 80 patients were evaluated in intensive care unit after cardiac surgery. SPO2 was recorded and compared with SaO2 obtained by blood gas analysis. One or serial arterial blood gas analyses (ABGs) were performed via a radial artery line while a reliable pulseoximeter signal was present. One hundred thirty seven samples were collected and for each blood gas analyses, SaO2 and SPO2 we recorded.
Results: O2 saturation as a marker of peripheral perfusion was measured by Pulseoxim-etry (SPO2). The mean difference between arterial oxygen saturation and pulseoximetry oxygen saturation was 0.12%±1.6%. A total of 137 paired readings demonstrated good correlation (r=0.754; P<0.0001) between changes in SPO2 and those in SaO2 in samples with normal hemoglobin. Also in forty seven samples with mild acidosis, paired readings demonstrated good correlation (r=0.799; P<0.0001) and the mean difference between SaO2 and SPO2 was 0.05%±1.5%.
Conclusion: Data showed that in patients with stable hemodynamic and good signal quality, changes in pulseoximetry oxygen saturation reliably predict equivalent changes in arterial oxygen saturation. Mild acidosis doesn’t alter the relation between SPO2 and SaO2 to any clinically important extent. In conclusion, the pulse oximeter is useful to monitor oxygen saturation in patients with stable hemodynamic.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله Acidosis, oxygen/blood, pulse oximetry

نویسندگان مقاله 26094---26095---26096---26097---26098---

نشانی اینترنتی http://tumj.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-5024&slc_lang=fa&sid=fa
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده Special
نوع مقاله منتشر شده
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات