افزايش جمعيت جهان يکی از نگرانيهای عمده دانشمندان و برنامه ريزان ممالک گوناگون بوده است. افزايش جمعيت اثرات گوناگون بر جامعه در زمينه های اقتصادی، اجتماعی، بهداشتی و حتی سياسی داشته و علاج آن کنترل جمعيت است. در يک مطالعه مقطعی عوامل موثر بر داشتن فرزندان ناخواسته، 1527 زن شوهردار شهر تهران به روش نمونه گيری دو مرحله ای در سال 1377 انتخاب گرديد و اطلاعات مطابق پرسشنامه اصلی جمع آوری شد. در اين مطالعه تاثير عواملی مانند سن همسر و زن، سطح تحصيلات زن، شغل زن و همسر، تعداد فرزندان، سن اولين ازدواج و آخرين حاملگی، داشتن فرزند فوت شده، طول مدت شير دهی به آخرين کودک و اهميت جنس نوزاد در تنظيم خانواده بر روی ناخواسته بودن فرزندان بررسی می شود. نتايج نشان می دهد که عواملی مانند سن همسر، تعداد فرزندان، سن اولين ازدواج، سن آخرين حاملگی، شغل همسر، داشتن فرزند فوت شده، طول مدت شيردهی و تاثير جنس در تنظيم خانواده، شانس داشتن فرزند ناخواسته را افزايش می دهد و متغيرهايی مانند سن زن، تحصيلات زن، سن اولين حاملگی و شغل زن، شانس داشتن فرزندان ناخواسته را کاهش می دهد. مطابق نتايج مدل رگرسيون لجستيک، سن زن يکی از مهمترين عوامل تاثيرگذار است، بطوريکه با افزايش يکسال به سن زن، شانس ناخواسته بودن فرزندان 89 درصد می شود. عامل بعدی تعداد فرزندان است که با افزايش يک فرزند به خانواده شانس ناخواسته بودن 116/8 برابر می گردد. به نظر می رسد که خانواده ها آگاهی کافی از روشهای پيشگيری و نحوه استفاده صحيح از آنها را ندارند. طول مدت شيردهی، عامل موثر بعدی شانس ناخواسته بودن فرزندان را برای زنانی که بيش از 6 ماه به آخرين کودک خود شير داده اند 1/02 برابر زنان با طول کمتر از 6 ماه افزايش ميدهد که می تواند در تاييد مطلب فوق باشد.